"ท่านเป็นป้าฉันเองค่ะ"
"ป้าคุณ?"
"ใช่ค่ะ" รรินธรรีบพูดออกไปเพราะกลัวว่าเขาจะไม่เชื่อ
"เดี๋ยวทับทิมไปหาเครื่องดื่มมาให้ค่ะ" ทับทิมฉลาดพอที่จะถอยทัพก่อน
"คุณรินครับ.. ผมขอกาแฟที่มีมะนาวและน้ำผึ้งหน่อยครับ" ประโยคนี้มันทำให้ทับทิมเสียหน้ามาก เธออุตส่าห์เสนอตัวจะไปหาเครื่องดื่มมาเอง แต่คริสกลับเรียกใช้รรินธร จนทับทิมสะบัดหน้าเดินหนีไป
"ค่ะ" รรินธรเลยต้องได้ไปจัดการเตรียมเครื่องดื่มมาให้ท่านประธาน เพราะตอนนี้เขาเข้าไปในห้องรับรองแขกกับป้าที่เธออ้างว่าเป็นญาติของตัวเอง แล้วเขาก็รีบปิดประตูไว้ด้วย
หญิงสาวเตรียมกาแฟที่ท่านประธานต้องการเสร็จสรรพ ก็เตรียมน้ำส้มและน้ำเปล่าให้กับป้าด้วย
แกร็ก~
"ได้แล้วค่ะ" พอประตูเปิดเข้ามาทุกอย่างในห้องนี้ก็กลับเป็นปกติ รรินธรแอบมองไปดูเขา ..ที่เธอมองเพราะคิดว่าไม่มีงานการทำหรือไง ไม่ใช่ญาติตัวเองสักหน่อย
น้ำส้มและน้ำเปล่าถูกวางลงตรงหน้าของป้า
"ขอบใจจ้ะ
