ห้องเรียนมัลติมีเดียที่อึดอัด
ปลายฟ้า พยายามกลับมาใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยอย่าง ปกติที่สุด เท่าที่คนคนหนึ่งจะทำได้ เธอ เลือกนั่งอยู่ที่ มุมในสุด ของห้องเรียน มัลติมีเดีย ซึ่งเป็นห้องกว้างที่เต็มไปด้วยคอมพิวเตอร์และแสงสลัวๆ จากโปรเจกเตอร์ เธอ สวมเสื้อแขนยาวและพยายาม เก็บผม ไม่ให้มองเห็นใบหน้าชัดนัก เธอ พยายาม จดจ่อ กับ สไลด์ เรื่อง ทฤษฎีสีและอารมณ์ในงานภาพยนตร์ ของ อาจารย์ แต่ จิตใจ ของ เธอ ยังคง ตึงเครียด และ ระแวดระวัง ตลอดเวลา ราวกับรอให้ระเบิดเวลาลูกต่อไปทำงาน
นีน่า (เพื่อนสนิท, สาวสวยเฉี่ยว) และ ปาล์ม (เพื่อนชาย, หนุ่มร่างท้วม อารมณ์ดี) นั่งขนาบข้าง เธอ ราวกับ บอดี้การ์ด ส่วนตัว
นีน่า เห็น ปลายฟ้า กัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ ด้วยความกังวล เธอ จึง สะกิดเบาๆ ที่ แขน ของ ปลายฟ้า แล้วเอียงตัวเข้าไปใกล้
นีน่า: ( เสียงกระซิบ เป็นห่วง และ อ่อนโยน กว่าปกติ) "ฟ้า... ไหว ไหม แก! สีหน้า ไม่ค่อย ดีเลย
