เป็นช่วงบ่ายสุดท้ายก่อนที่ ปลายฟ้า จะต้องย้ายเข้าไปยัง "กรงทอง" ของ คราม ที่คอนโดสุดหรู เธอมานั่งอยู่ที่ร้านกาแฟประจำของคณะนิเทศฯ พร้อมกับ นีน่า และ ปาล์ม เพื่อนสนิททั้งสองคนของเธอมีสีหน้าเคร่งเครียดและกังวลอย่างยิ่ง
นีน่า: (ใช้มือลูบแขนของปลายฟ้าเบา ๆ) " ปลายฟ้า! แกแน่ใจนะว่าจะไปอยู่กับ พี่คราม จริง ๆ !? แกบ้าไปแล้วหรือเปล่า! พี่เขา เป็นผู้ชายแบบไหนแกก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้วนะ! นี่มันไม่ใช่เกมล้างแค้นแล้วนะ! มันคือการเอาตัวเองไปเสี่ยง! แกกำลังเอา ความรู้สึก และ อนาคต ของแกไปเดิมพันนะ!"
ปาล์ม: (พยักหน้าเห็นด้วยอย่างรุนแรง) "ใช่ ปลายฟ้า! ตอนแรกที่แกสั่งให้ พี่เขา ไปซื้อดอกไม้หรือกาแฟ ฉัน ก็ว่าสนุกดีอยู่หรอก! แต่การที่แกตกลงจะย้ายไปอยู่คอนโด 24 ชั่วโมง เนี่ย... มันหมายถึงแกยอมให้ พี่เขาควบคุม ทุกอย่าง ในชีวิตแกนะเว้ย! ทุกอย่างที่แกได้มามันจะหมดลงทันทีที่แกก้าวเข้าไปในคอนโดของเขา!"
ปลายฟ้า วางแก้วกาแฟลงด้วยความหนักใจ เธอรู้ว่าเพื่อนรักทั้งสองเป็นห่วง แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ดวงตาของเธอเต็มไปด้วย ความมุ่งมั่น ที่น่ากลัว
ปลายฟ้า: (เสียงเบาแต่เฉียบขาด) " ฉัน รู้ว่า ฉัน กำลังทำอะไร! ฉัน ไม่ได้บ้า! ฉัน มี เหตุผล ที่ ฉัน ต้องเข้าไปในพื้นที่ของ พี่คราม ให้ได้! และมันไม่ใช่แค่การทำให้ พี่เขา ตกหลุมรัก ฉัน เท่านั้น! ความแค้น ครั้งนี้มันใหญ่เกินกว่าแค่ เกมจูบ ที่พวกแกเห็น!"
นีน่า: (ก้มตัวลงมาใกล้ด้วยความอยากรู้และเป็นห่วง) "เหตุผลอะไรของแกวะ! พี่เขา ทำอะไรแกได้ถึงขนาดต้องยอมเอาตัวเข้าไปแลกขนาดนี้! เล่ามาให้หมดเลยนะ ปลายฟ้า! ฉัน เห็นความมุ่งมั่นที่น่ากลัวในตาแก!"
ปลายฟ้า ถอนหายใจอย่างยาวนาน เธอรู้ว่าถึงเวลาที่ต้องเปิดเผยความลับที่เก็บซ่อนมานานแล้ว ความลับที่ขับเคลื่อนเธอให้เข้าใกล้ คราม
ปลายฟ้า: "พวกแกจำ พี่ข้าว ได้ไหม? พี่ข้าว ที่เป็น รุ่นพี่ปี 4 ของเราเมื่อสองปีก่อนน่ะ... พี่เขา เป็นคนดีมาก ๆ เลยนะ..."
ปาล์ม: (นิ่งไป) "จำได้สิ! พี่ข้าว ที่เป็นคนดีและรักการถ่ายภาพมาก ๆ น่ะเหรอ! พี่เขา หายไปไหนนะ! อยู่ดี ๆ ก็ลาออกไปกลางเทอม! ทุกคน ต่างก็สงสัยกันหมด!"
ปลายฟ้า: (กำมือแน่นจนสั่น) " พี่เขา ไม่ได้ ลาออก! พี่เขา ถูกไล่ออก... และคนที่ทำก็คือ พี่คราม!"
นีน่า และ ปาล์ม มองหน้ากันด้วยความตกตะลึง ก่อนจะกลับมาจ้อง ปลายฟ้า อย่างไม่เชื่อสายตา นี่เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเกินไป
นีน่า: "จริงเหรอวะ! แต่ พี่ข้าว กับ พี่คราม ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกันเลยนะ! พี่ข้าว อยู่นิเทศฯ ส่วน พี่คราม อยู่ วิศวะฯ! พวกเขาไม่น่าจะรู้จักกันเลยด้วยซ้ำ!"
ปลายฟ้า: "มันเกี่ยวข้องกับ ฐานะ และ อำนาจ ของ พี่คราม! พี่ข้าว เป็นนักศึกษาที่มีฐานะธรรมดา แต่ พี่เขา ไป ปฏิเสธ ไม่ยอมทำตามคำสั่ง พี่คราม ในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง และไป ท้าทาย อำนาจ ของ พี่คราม ต่อหน้ากลุ่มเพื่อนวิศวะฯ ของเขา... พี่คราม ก็เลยใช้ อำนาจ ของพ่อเขา... ทำลาย ชีวิตในมหาวิทยาลัย ของ พี่ข้าว จนหมดสิ้น! พี่ข้าว ต้องออกจากมหาลัยไปทั้ง ๆ ที่กำลังจะจบอยู่แล้ว! เขา ไม่เหลืออะไรเลย!"
ปาล์ม: "โอ้พระเจ้า! ทำไม พี่คราม ถึงได้ เลว ขนาดนั้น! มันไร้มนุษยธรรมมาก!"
ปลายฟ้า: " พี่ข้าว คือคนที่ช่วย ฉัน ในช่วงที่ ฉัน กำลังมีปัญหาเรื่องค่าเทอม พี่เขา ใจดีกับ ฉัน มาก! ฉัน... ฉัน สัญญาว่าจะ แก้แค้น แทน พี่เขา ให้ได้! ฉัน จะทำลาย อำนาจ ที่ พี่คราม ใช้เหยียบย่ำชีวิตคนอื่น!"
เมื่อความจริงถูกเปิดเผย ความเข้าใจของเพื่อนที่มีต่อ ปลายฟ้า ก็เปลี่ยนไป พวกเขาเห็นถึงความมุ่งมั่นและ ความแค้น ที่ขับเคลื่อนเธอ ความกังวลยังคงอยู่ แต่ตอนนี้มันกลายเป็นความ เห็นใจ และ ความชื่นชม ในความกล้าหาญของเพื่อน
นีน่า: "แล้วแกจะ แก้แค้น ด้วยวิธีไหนวะ ปลายฟ้า! การไปอยู่กับ พี่คราม มันจะช่วย พี่ข้าว ได้ยังไง!"
ปลายฟ้า: " ฉัน จะใช้ ความปรารถนา ของ พี่คราม มาทำลาย อำนาจ ของ เขา เอง! การอยู่กับ พี่คราม ตลอด 24 ชั่วโมง คือโอกาสเดียวที่ ฉัน จะได้ ค้นหาจุดอ่อน ของ เขา! จุดอ่อน ที่เกิดจาก ความรู้สึก! และทำให้ เขา ตกหลุมรัก ฉัน จนโงหัวไม่ขึ้น! เมื่อ เขา รัก ฉัน... เขา จะต้อง สูญเสียอำนาจ และ ศักดิ์ศรี ทั้งหมดเพื่อ ฉัน!"
ปาล์ม: "แล้วถ้า แก เป็นฝ่ายตกหลุมรัก เขา ก่อนล่ะ! พี่เขา ทั้งหล่อ ทั้งรวย ทั้งมีเสน่ห์ร้ายกาจขนาดนั้น! แกจะแน่ใจได้ยังไงว่าแกจะควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้! ความแค้น มันอาจจะกลายเป็น ความรัก ได้นะ ปลายฟ้า!"
ปลายฟ้า: (มองเพื่อนอย่างจริงจัง) " ฉัน จะไม่ยอมให้เรื่องนั้นเกิดขึ้นเด็ดขาด! ฉัน เกลียด พี่คราม! ฉัน เกลียด อำนาจ ที่ พี่เขา ใช้ทำลายคนอื่น! และ ฉัน จะใช้ ร่างกาย ของ ฉัน เป็น เหยื่อล่อ ให้ พี่เขา พ่ายแพ้ ต่อความรู้สึกของตัวเอง! ความแค้น ของ ฉัน มันหนักแน่นพอที่จะเอาชนะ ความหลง ได้!"
นีน่า: "แล้วเรื่อง จูบ ล่ะ! จูบ ที่แกได้มาจากการสั่ง พี่เขา... แกจะใช้มันตอนไหน! อำนาจ นั้นมันคือ อาวุธ ชิ้นเดียวที่แกเหลืออยู่ตอนนี้!"
ปลายฟ้า: " จูบแรก ที่ ฉัน ได้คืนมา ฉัน ใช้สั่งให้ พี่เขา ไปซื้อกาแฟ! จูบที่สอง ฉัน ใช้สั่งให้ พี่เขา ตะโกนบอกรัก! และ จูบที่สาม ฉัน ใช้สั่งให้ พี่เขา ยอมจำนน ต่อหน้ากระจกในห้องชมรม! อำนาจ นั้น ฉัน ใช้ไปหมดแล้ว!"
ปาล์ม: "แล้ว จูบที่สี่ ล่ะ! จูบ บนตักที่แกใช้แลกกับการไปทะเล!"
ปลายฟ้า: (ยิ้มร้ายกาจ) "จูบที่สี่! ฉัน ได้มาจากการ จูบ พี่เขา บนตักของ เขา ตอนที่ เขา สั่งให้ ฉัน นั่งลง! ฉัน จะใช้ จูบนี้ เป็น อาวุธสำคัญ ในการ บุกรุก พื้นที่ส่วนตัวของ เขา เมื่อ ฉัน ย้ายเข้าคอนโด! มันคือ คำสั่งสุดท้าย ที่จะตอกย้ำ ความพ่ายแพ้ ของเขา!"
นีน่า และ ปาล์ม มอง ปลายฟ้า ด้วยความชื่นชมและห่วงใย พวกเขาตัดสินใจที่จะให้กำลังใจเพื่อนในการทำภารกิจแก้แค้นครั้งนี้
นีน่า: "ถ้าอย่างนั้น... แกต้องสัญญานะ ปลายฟ้า! ว่าแกจะ ไม่ยอมให้เขาได้แตะต้องตัวแก ถ้าแกไม่ได้เป็นคน ออกคำสั่ง! และแกต้อง ชนะ เกมนี้ให้ได้! พวก ฉัน จะอยู่ข้างแก!"
ปลายฟ้า: " ฉัน สัญญา! ฉัน จะทำให้พี่คราม ตกอยู่ในกำมือของฉันและฉันจะแก้แค้นให้พี่ข้าว อย่างสาสมที่สุด!"
ปลายฟ้า หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วพิมพ์ข้อความหา คราม ซึ่งเป็นการใช้ อำนาจสั่งการ ล่วงหน้าครั้งสุดท้ายก่อนที่เธอจะเสียอำนาจทั้งหมดในการควบคุมคราม ตลอด 24 ชั่วโมง
(Line Chat: Plaifah)
Plaifah: พี่คราม! ฉัน กำลังจะไปหา พี่ ที่คอนโดแล้ว! แต่ ฉัน มี คำสั่งสุดท้าย ให้ พี่ ทำก่อนที่ ฉัน จะเข้าไปในคอนโดฯ ของพี่!
Kram_W: (ตอบกลับทันที) น้อง ต้องการอะไรอีก! อำนาจจากการจูบของน้อง หมดลงแล้วนะ ปลายฟ้า! อย่าท้าทายพี่!
Plaifah: "จูบที่สี่ ที่ พี่ บังคับให้ ฉัน จูบ พี่ บนตัก... ฉัน จะใช้มันในการ ออกคำสั่ง! คำสั่งสุดท้าย ของ ฉัน คือ! พี่ ต้อง สั่งอาหาร จาก ร้านโปรด ของพี่ข้าวมาให้ ฉัน กินเป็นมื้อเย็น! พี่ ต้องทำเอง! ห้ามให้ใครช่วย! พี่ ต้องจำ รสชาติ ของ ความพ่ายแพ้ ของ พี่ ให้ได้!"
คำสั่งนี้ไม่เพียงแต่เป็นคำสั่ง แต่เป็นการ ตอกย้ำ ความผิดที่ คราม ได้ทำไว้กับ พี่ข้าว ในอดีต! เป็นการท้าทายอำนาจของเขาในเรื่องที่อ่อนไหวที่สุด!
คราม เงียบหายไปนานกว่าสิบนาที ก่อนจะตอบกลับมาด้วยประโยคสั้น ๆ ที่เต็มไปด้วย ความโกรธ และ ความอดทน
Kram_W: พี่ จะทำตามที่ น้อง สั่ง! แต่คืนนี้... น้อง จะต้อง รับบทลงโทษ ที่หนักกว่าคำสั่ง ของน้อง หลายเท่า! ปลายฟ้า! น้อง ได้จุดไฟที่ น้อง ไม่สามารถดับได้แล้ว!
ปลายฟ้า ยิ้มอย่างผู้ชนะเธอรู้ดีว่าเธอได้จุดไฟแค้นในตัวคราม ให้ลุกโชนแล้ว และ เกม นี้เพิ่งจะเริ่มต้นอย่างแท้จริง!