59 เราหย่ากันเถอะค่ะ

1678 Words

คำพูดนั้นทำให้คุณวีรภาสนิ่งไปชั่วขณะ หัวใจของผู้เป็นพ่อที่แข็งแกร่งมาทั้งชีวิต กลับสั่นไหวอย่างไม่อาจปฏิเสธได้ คีรินค่อยๆลุกจากโซฟาก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้ แล้วทรุดตัวคุกเข่าลงตรงหน้าชายผู้เป็นเหมือนดั่งพ่อแท้ๆ ผู้ซึ่งเป็นมาเฟียรุ่นใหญ่ผู้ที่เป็นเพื่อนของพ่อเขา และที่สำคัญเขาคือพ่อของอะตอม “นะครับ… คุณพ่อ ให้ผมได้แก้ไขในสิ่งที่ผมทำผิดพลาดไปเถอะนะครับ ผมยอมรับว่าผมเลว ผมโง่ และผมทำร้ายลูกสาวของคุณพ่อ ด้วยการทำให้เธอต้องเสียใจ แต่ผมสาบานว่าผมจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจอีก” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาด้วยความสั่นพร่า ไม่เหลือเค้าโครงของมาเฟียผู้เย็นชา มีเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังสิ้นหวัง คุณหญิงดวงฤดีมองภาพนั้นด้วยหัวใจที่ปวดร้าว ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนปนสั่น “คุณคะ… ให้อภัยลูกเถอะนะคะ ดิฉันเชื่อว่าอะตอมเองก็รักคีรินไม่ต่างกัน ดิฉันไม่อยากเห็นลูกของเราต้องร้องไห้ เพราะคิดถึงสามีของเธออีกแล้วค่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD