พราวฟ้าเบิกตากว้างกับเรือนกายงดงามของบุรุษตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ผิวสีแทนของแผงอกที่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อลอนงาม แน่นหนั่นเปิดเปลือยแก่สายตา รามิลหล่อเหลากำยำไม่ผิดเพี้ยนไปจากชายในฝันของผู้หญิงทุกคน หญิงสาวลำคอแห้งผากกับภาพที่เห็น และก็ยิ่งปากแห้งคอแห้งเมื่อมองตามมือใหญ่ที่เลื่อนต่ำลงไปยังแผ่นท้องที่ราบเรียบไม่ต่างจากแผ่นศิลา กางเกงถูกปลดตะขอออกช้า ๆ ราวกับต้องการยั่วอารมณ์ ก่อนที่ซิปกางเกงจะถูกรูดลงไปจนสุด
สาวน้อยหน้าร้อนผ่าว แดงก่ำ พยายามจะบังคับสายตาให้มองเมินไปที่อื่น พยายามสั่งมันแบบนั้น แต่มันก็ไม่ได้ผล เพราะสายตาของหล่อนยังจ้องเป๋งไปที่ตรงนั้น... ตรงที่มันแสดงถึงความเป็นชายอันล้ำเลิศ และแล้วความร้อนที่รุนแรงไม่ต่างจากพายุคลั่งก็หมุนบิดเกลียวอยู่ในหน้าท้อง มันร้อนรุ่ม โหยหา อึดอัดจนไม่อาจจะทนนอนรออยู่เฉย ๆ ได้
“พี่ราม...”
“พี่รู้จ้ะพราวจ๋า...”
และร่างกำยำที่มีเพียงกางเกงชั้นในที่จ
