“ช่วยตัวเอง💦”

- คอนโด December Residenc - มีนาก้าวลงจากแท็กซี่อย่างเร่งรีบ ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศของล็อบบี้หรูพัดใส่ทันทีที่ประตูหมุนเปิดออก กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของโรงแรมระดับห้าดาวลอยคลุ้งในอากาศ ที่นี่คือ December Residence คอนโดระดับไฮเอนด์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเงียบและความเป็นส่วนตัว เธอไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว ขาเรียวรีบก้าวตรงไปยังโซนล็อกเกอร์รับพัสดุอัตโนมัติด้านข้างเคาน์เตอร์เล็กซ์ซูรี หน้าจอแสดงรายการของร้อยกว่าห้องยังคงสว่างวูบวาบจากการแจ้งเตือนต่าง ๆ มีนาสอดบัตรห้องของตัวเองเข้าไป ประตูลิ้นชักอัตโนมัติก็ ติ๊ง! ขึ้นมาทันที เธอก้มลงมองหากล่องพัสดุที่รออยู่ กล่องสีน้ำตาลขนาดไม่ใหญ่ ไม่เล็กเกินไป และมีสติ๊กเกอร์จากร้านที่เธอจำได้ดี… ร้านที่เธอใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการเลือกของเพียงชิ้นเดียว หัวใจของมีนาเต้นวูบหนึ่งจังหวะ เธอยื่นมือไปหยิบกล่องขึ้นมาอย่างระวัง ปลายนิ้วเธอสัมผัสพื้นผิวกระดาษแข็งก่อนรู้ตัวว่าเธอตัวเกร็งโดยไม่จำเป็น พัสดุของเธอ…มาถึงแล้วจริง ๆ ความร้อนบางอย่างแล่นผ่านใต้ผิวหนังอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกที่แทรกขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ เหมือนคืนที่ผ่านมาเมื่อสามเดือนก่อนกำลังไหลย้อนกลับมาอีกครั้ง มีนากัดริมฝีปากเบา ๆ รีบวางกล่องแนบตัว แล้วเดินตรงไปยังลิฟต์ ไม่หันซ้ายมองขวา ไม่สนใจใครทั้งนั้น ขอแค่ให้เธอขึ้นไปบนห้องให้เร็วที่สุด ทันทีที่ลิฟต์เปิดออกที่ชั้นแปด มีนาก็ก้าวออกอย่างรวดเร็วราวกับกลัวใครจะเรียกเธอเอาไว้ เธอเดินตรงไปยังห้องของตัวเองโดยไม่แวะหยุดแม้แต่วินาทีเดียว เสียงปลดล็อก ปิ๊ง! ดังขึ้น ก่อนประตูจะเปิดออกเผยให้เห็นห้องที่ภายนอกเรียบร้อยตามแบบหญิงสาวที่ดูนิ่งและเงียบเสมอ แต่ทันทีที่เธอเดินผ่านโซนรับแขกแล้วผลักประตูห้องนอนเข้าไป ภาพตรงหน้ากลับไม่เหมือนความคาดหวังของใครที่ไม่รู้จักเธอดีพอ ห้องของมีนา ไม่ได้รก แต่ก็ไม่ได้เรียบร้อยแบบที่คนอื่นคิด ทุกอย่างดูเป็นระเบียบในแบบของเธอ ทว่า ในความเป็นระเบียบนี้ กลับเต็มไปด้วย ดิลโด้ซิลิโคนเนื้อนุ่มเรียงตามขนาดจากเบสิกไปจนถึงไซส์ที่เห็นแล้วต้องกลืนน้ำลาย หัวดูดแบบสูญญากาศสามระดับความแรง แท่งสั่นรีโมทบลูทูธที่เพิ่งมาถึงเมื่อวันก่อนยังอยู่ในกล่องสีดำด้านพร้อมโบว์ริบบิ้นแดง ขวดน้ำหล่อลื่นสูตรน้ำกลิ่นผลไม้วางคู่กันสามขวด ถุงมือยางบาง ผ้าปูกันน้ำสีดำสนิทพับเก็บไว้อย่างดี และที่ขาดไม่ได้เลยคือกุญแจมือหนังนิ่มกับผ้าปิดตาซาตินที่แขวนเรียงกับไม้แขวนเสื้อในตู้อย่างเนียนกริ๊บ มีนาเดินพรวดเข้าไปในห้องนอนแทบจะทันทีที่ปิดประตู สายตาของเธอจับจ้องไปยังกล่องพัสดุบนโต๊ะราวกับมันเรียกหา เธอก้าวเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะยื่นมือจะคว้ามันไว้แล้วรีบแกะออกโดยไม่รอช้า เมื่อฝากล่องเปิดออก มีนาก็เผลอหายใจช้าลงอย่างอัตโนมัติ เหมือนร่างกายเธอรับรู้ถึงสิ่งที่อยู่ข้างในก่อนที่สมองจะตอบสนอง เธอเอื้อมมือหยิบเครื่องสั่นสีม่วงเมทัลลิก ตัวเครื่องโค้งรับสรีระเป๊ะ หัวหมุน 360° จริง ๆ ด้วย แถมรีโมทเล็ก ๆ วางคู่กัน มีปุ่มถึงสิบปุ่มพร้อมไฟ LED สีรุ้งกะพริบเบา ๆ ตอนกดเปิดเครื่องครั้งแรก มีนาไม่รีรอแม้เสี้ยววินาที หลังจากตรวจดูของในกล่องเสร็จ เธอก็หมุนตัวเดินตรงไปที่เตียงทันที ทิ้งตัวลงอย่างรวดเร็ว ร่างบางนอนราบไปกับผืนผ้านุ่ม เธอชันเข่าทั้งสองข้างขึ้นสูง รวบกระโปรงทรงเอยัดไว้เหนือสะโพกจนพับย่นยุ่งเหยิง แล้วค่อย ๆ รูดกางเกงในลูกไม้สีขาวลงช้า ๆ ตามแนวขา ปล่อยให้มันค้างอยู่ตรงข้อเท้าเหมือนไม่สนใจจะถอดให้สุดทางด้วยซ้ำ เธอแยกขาออกกว้างจนรู้สึกถึงลมเย็นจากแอร์กระทบจุดที่เปียกแฉะมาตั้งแต่ตอนอยู่ในรถแล้ว กลีบเนื้อนุ่มบวมเป่งระเรื่อระยับด้วยน้ำใส ๆ ที่ไหลเยิ้มจนเลอะผ้าปูสีขาวเป็นดวง มีนาค่อย ๆ ยกเครื่องสั่นสีม่วงขึ้นมาประคองไว้ตรงหน้า มองมันด้วยตาเยิ้ม ๆ ก่อนเลียหัวเครื่องเบา ๆ หนึ่งทีเหมือนทักทาย แล้วค่อย ๆ ลดมันลงมาช้า ๆ หัวเครื่องเย็นเฉียบสัมผัสกลีบแรกแค่ปลาย ๆ มีนาก็สะดุ้งจนสะโพกยกจากเตียงทันที “อ๊า… เย็นจัง” เธอครางเบา ๆ เสียงสั่น ก่อนกดปุ่มที่รีโมทเบา ๆ ครั้งแรก เครื่องเริ่มสั่นเบา ๆ ระดับหนึ่ง หัวหมุนช้า ๆ วนเป็นวงกลม มีนาค่อย ๆ ดันมันเข้าไปทีละนิด หายใจติดขัดทุกครั้งที่หัวเครื่องโค้งมนนั้นกดผ่านจุดเสียวเข้าไปข้างใน จนสุด… เธอค้างไว้ตรงนั้นสองวิ แล้วกดรีโมทเพิ่มเป็นระดับสามทันที เสียงเครื่องดังขึ้นหวีด ๆ ตามจังหวะ ห้องเงียบมีแต่เสียงหอบของเธอกับเสียงสั่นที่ค่อย ๆ เร่งเครื่อง มีนาแอ่นสะโพกขึ้นสูง มืออีกข้างบีบหน้าอกตัวเองแรง ๆ ผ่านเสื้อในลูกไม้ “อ๊า… ดี…” เสียงครางแรกหลุดออกมาเต็มปาก มีนาปล่อยรีโมทหลุดจากมือข้างหนึ่ง ปล่อยมันตกลงบนผ้าปูข้างตัว แล้วยกมือขึ้นบีบหน้าอกตัวเองแรงจนเสื้อในลูกไม้ย่นยู่ เธอแอ่นหลังขึ้นสูงจนเตียงดังเอี๊ยด ๆ ตามจังหวะที่เครื่องสั่นข้างในเร่งระดับไปถึงห้าโดยไม่รู้ตัว เสียงครางของเธอเริ่มไม่ใช่คำแล้ว แค่เสียงหวีดแหลม ๆ ที่ดังขึ้นทุกครั้งที่หัวหมุน 360° วนไปเจอจุดนั้นของเธอพอดี “อ๊า… อ๊าาา… ตรงนั้น… ใช่เลย…” น้ำใส ๆ ไหลเยิ้มออกมาเป็นสายจนผ้าปูเปียกเป็นวงกว้าง มีนาไม่สนใจอีกต่อไป ขาข้างหนึ่งยกขึ้นพาดหัวเตียง อีกข้างเหยียดตรงสั่นระริก เธอคว้ารีโมทขึ้นมาอีกครั้ง กดปุ่มสูงสุดทันทีโดยไม่สนใจคำเตือนในคู่มือ เครื่องสั่นข้างในเปลี่ยนเป็นจังหวะกระตุกแรง ๆ สลับหมุนเร็ว หัวเครื่องบวม ๆ ดันเข้าไปสุดลึกแล้วหมุนวนไม่หยุด มีนาเบิกตากว้าง ปากอ้ากว้างแต่ไม่มีเสียงออกมา มีแต่ลมหายใจหอบแรง ๆ กับน้ำตาไหลพรากโดยไม่รู้ตัว ร่างเธอเกร็งจนตัวโค้งเหมือนสะพาน สะโพกกระตุกขึ้นลงเองตามจังหวะเครื่อง จนในที่สุด เธอเสร็จ… มีนานอนแผ่หราอยู่บนที่นอน หน้าอกยังกระเพื่อมแรง หายใจหอบเบาๆ ขณะที่น้ำรักยังไหลเยิ้มลงขาเป็นทาง เธอถอนหายใจยาว ๆ หนึ่งที แล้วหันมามองเครื่องสั่นในมือตัวเองด้วยสายตาไม่พอใจนัก “ความรู้สึกไม่เห็นเมื่อคืนนั้นเลย” มีนาพึมพำเบา ๆ เสียงยังสั่นพร่า “ขนาดนายนั้นมันจะใหญ่ไปไหนวะ… ไม่เห็นมีอันไหนใหญ่ใกล้เคียงกันเลย” หลังจากนั้น มีนาก็ค่อย ๆ ลุกขึ้น เดินเข้าห้องน้ำไปล้างตัวให้อุ่นสบาย ปล่อยให้น้ำไหลผ่านผิวเพื่อผ่อนแรงสั่นในอกให้สงบลงเล็กน้อย ก่อนจะหยิบเครื่องเล่นชิ้นใหม่ขึ้นมาทำความสะอาดอย่างทะนุถนอม แล้วนำไปจัดวางเข้าที่ เดินเรียงเคียงกับของชิ้นอื่นอย่างเป็นระเบียบในแบบของเธอเอง จากนั้นมีนาเดินอ่อน ๆ กลับไปล้มตัวลงบนเตียงนุ่ม เธอหลับตาลงช้า ๆ มือลูบหน้าท้องตัวเองเบา ๆ แล้วภาพคืนนั้นก็ค่อย ๆ ผุดขึ้นมาในหัวชัดเจน คืนที่เธอเสียความบริสุทธิ์ให้ชายกับนิรนามครั้งแรก… คืนที่ทำให้เธอติดใจจนถึงทุกวันนี้