บรรยากาศงานปาร์ตี้ริมสระน้ำของรีสอร์ทเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงเพลงสังสรรค์ของบรรดาครูที่กำลังสนุกสุดเหวี่ยง แต่ในเงามืดที่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร ดิน ในชุดภารโรงคนเดิม นั่งเอนกายอยู่บนม้านั่งไม้ใต้ต้นลีลาวดี ขาแกร่งพาดไขว่ห้างอย่างสง่างามผิดวิสัยภารโรงทั่วไป สายตาคมกริบจ้องมองความวุ่นวายนั้นด้วยความนิ่งเฉย
เขาไม่ได้เข้าไปร่วมวง และไม่มีใครสนใจภารโรงอย่างเขา แต่ในหัวของดินกลับมีภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาหมาดๆ วนเวียนอยู่ ทั้งความแน่นหนึบของรู**ไอวี่ และเสียงครางกระเส่าที่เรียกชื่อเขาอย่างโหยหา
ดินกวาดสายตาไปรอบงาน ไม่เห็นแม้แต่เงาของ ยอร์ช และ ไอวี่... ริมฝีปากหนาแสยะยิ้มออกมาอย่างรู้ทัน เขาเดาได้ไม่ยากเลยว่าป่านนี้ท่านรองผู้สูงส่งคงกำลังฟาดงวงฟาดงา ทับถมรอยรักของเขาอยู่บนเตียงนุ่มๆ ในวิลล่า
เอาเถอะ... อยากจะใช้สิทธิ์ 'ท่านรอง' เคลมของที่เหลือจากฉันก็เชิญตามสบาย
ดินพึมพำเบาๆ ก่อนจ
