กระทั่งเธอกินอิ่ม ลัลน์ลลิตพามะลิไปล้างจานและล้างมือ เมฆินทร์ยืนนิ่ง อกหนากระเพื่อมเบาๆ ตามจังหวะการหายใจที่ลึกผิดปกติ เขายืนจนไฟในครัวสว่างขึ้นทีละดวงตามการเปิดใช้งานช่วงค่ำ ยืนจนกลิ่นน้ำยาล้างจานกลบกลิ่นของไข่เจียวไปหมดจึงค่อยถอยออกช้าๆ เหมือนคนถูกผลักด้วยแรงที่ไม่ต้องใช้มือ จากนั้นก็มองเธอจูงมือเด็กหญิงคนนั้นเดินออกจากครัวไปโดยไม่คิดจะหันมามองเขาแม้แต่หางตา
เช้าวันถัดมา ฟ้ายังไม่ทันสว่างมากนัก นักท่องเที่ยวบนดอยยังไม่ตื่น ดอกกุหลาบริมรั้วมูลนิธิเห็นเป็นเงาซ้อนอยู่ในหมอก เมฆินทร์ก้าวเข้าไปในบริเวณมูลนิธิพร้อมกลิ่นกาแฟขมที่ยังติดปลายลิ้น เมื่อคืนเขาพักที่โฮมสเตย์ไม่ไกลจากที่นี่นักจึงมาได้ตั้งแต่เช้าตรู่แบบนี้ ราวกับกลัวว่าหากเขามาช้าไป เธอจะหนีหายไปจากสายตาอีก
พนักงานมูลนิธิผู้หญิงสองสามคนหันมองด้วยความประหม่า ยามนี้เขาไม่ใช่มาเฟียที่น่าเกรงขาม ไม่มีบอดี้การ์ดคอยล้อมหน้าล้อมหลัง เป็นเพ
