“ขยับอีกก้าวเดียว ฉันเชือดคอมันแน่”
ชายคนนั้นคำราม เสียงหอบหนักจากการวิ่งและการต่อสู้ทำให้คำขู่ยิ่งดูจริงจัง
ลัลน์ลลิตแทบหยุดหายใจ
“อย่านะ! ได้โปรด…อย่าทำลูกฉัน ฮึก…อย่าทำลูกฉัน…”
เสียงร้องไห้ปนเสียงสะอื้นดังลอดออกมาจากอกของเธอโดยไม่อาจห้ามได้อีกต่อไป ภาพมะลิถูกจับไว้ในสภาพนั้นแทบฆ่าเธอทั้งเป็น ดวงตาของเธอเบิกกว้างมองทุกอย่างด้วยความสิ้นหวัง
โจนาธานที่ล้มไปก่อนหน้านี้ยันตัวลุกขึ้นมาช้าๆ ผมที่เซตเรียบเนี้ยบยุ่งเหยิงไปบ้างจากการโดนกระชาก แต่แววตาของเขากลับยิ่งเปล่งประกายด้วยความสะใจที่เห็นสถานการณ์พลิกกลับมาเป็นฝ่ายตัวเอง
“เห็นรึยังเมฆินทร์ ว่าแกไม่มีทางชนะฉันได้เลย” เขาเช็ดเลือดที่มุมปากแล้วหัวเราะแผ่วๆ “คราวนี้แหละ แกจะได้รู้ว่าตัวตลกในตระกูลมิลเลอร์คือใครกันแน่…”
เขาเดินไปหยุดตรงหน้าลัลน์ลลิต ดึงมีดจากมือของลูกน้องอีกคนขึ้นมา แล้วใช้ปลายมีดสะกิดปลายคางเธอให้เงยหน้าขึ้น
“หลานชาย…
