เช้าวันใหม่อบอวลด้วยกลิ่นดอกพุดซ้อนที่ปลิวมาตามลมอ่อน เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วอยู่บนต้นลีลาวดีกลางสนามหญ้าหน้าบ้าน ลลิตาเดินลงบันไดพร้อมกระเป๋าถือสีอ่อน ตั้งใจจะพาลูกสาวไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายและฝากครรภ์
“พร้อมหรือยังลูก”
“พร้อมแล้วค่ะแม่”
ลัลน์ลลิตในชุดเดรสสีชมพูเดินลงมาช้าๆ ใบหน้าซีดขาวแต่เปี่ยมไปด้วยความสงบ เธอยกมือแตะหน้าท้องเบาๆ ความรู้สึกอบอุ่นประหลาดแผ่วผ่านปลายนิ้ว นี่คือชีวิตที่เธอจะต้องปกป้อง แม้จะยังไม่รู้เลยว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
“งั้นก็ไปกันเถอะจ้ะ เดี๋ยวแขกของพ่อจะมาที่บ้าน จะได้ไม่ต้องเจอใครให้วุ่นวาย”
“ใครเหรอคะ” ลัลน์ลลิตเลิกคิ้วเล็กน้อยอย่างสงสัย ปกติแขกของบิดาส่วนใหญ่จะนัดคุยงานที่สำนักงานไม่ใช่ที่บ้านแบบนี้
“ไม่แน่ใจจ้ะ แม่เองก็ไม่ได้ถามรายละเอียดด้วยสิ คงเป็นเพื่อนของเค้าล่ะมั้งจ๊ะ”
หญิงสาวเพียงพยักหน้า ก่อนก้าวขึ้นรถไปพร้อมมารดา โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เล
