“อากาศดีจัง” ไบรอันที่ยืนสูดอากาศบริสุทธิ์อยู่ระเบียงบ้านของณดาที่เชียงใหม่ถึงกับเอ่ยปากชม บรรยากาศบ้านรายล้อมไปด้วยต้นไม้เขียวขจี
“ติดใจเหรอคะ”
“มากครับ อยากย้ายมาอยู่ที่นี่เลย”
“ย้ายมาอยู่ที่นี่ไหมละคะ” น้ำเสียงกระเซ้าเย้าแหย่คุณหมอหนุ่ม ทำให้ใบหน้าหล่อของไบรอันเรียบเฉยไร้รอยยิ้ม
“ถ้าไม่ติดงานโรงพยาบาลพี่ย้ายได้นะ แต่นี่งานอะไรก็อยู่ที่โน่นหมด” ใบหน้าบวกกับน้ำเสียงจริงจังเอ่ยบอกกับณดา เขาเองก็อยากตามใจหญิงสาวเหมือนกันแต่ด้วยหน้าที่การงานที่ไม่สามารถย้ายมาที่นี่ได้จึงทำได้เพียงแค่มาพักผ่อนเท่านั้น
“ณดาล้อเล่นค่ะ ดีเสียอีกมีโรงเรียนของไรอันให้เลือกเยอะแยะ” นี่คงเป็นอีกหนึ่งข้อดีของการได้ย้ายไปอยู่กรุงเทพ เนื่องจากตอนนี้ลูกสาวตัวน้อยของเธอใกล้จะต้องเข้าโรงเรียนแล้วเช่นกัน
“ณดาเลือกโรงเรียนให้ลูกรึยัง”
“ยังเลยค่ะแต่ก็ดูเอาไว้ทั้งกรุงเทพและเชียงใหม่” ยังไงการศึกษาของลูกก็สำคัญ ณดาจึงคิ
