ตอนที่108

แสงใต้ผิวของเขา สว่าง แรง ขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนบางอย่างกำลังถูกปล่อย ออกมา อากาศในร้าน หนัก จนหายใจลำบาก ไฟนีออนเหนือหัว กระพริบ เร็ว ผิดจังหวะ เสียงฮัมเบา ๆ ดังขึ้น ต่อเนื่อง เหมือนเครื่องจักรที่กำลังเร่งรอบ ณิชายืนนิ่ง แต่กล้ามเนื้อทั้งตัว เกร็ง โดยไม่รู้ตัว สัญชาตญาณ กำลังเตือน ว่า “อันตราย” ระดับนี้ ไม่เหมือนเดิม คีรินขยับ ยืนบังด้านหน้า เหมือนเดิม แต่ครั้งนี้ เขาไม่พูดอะไร สายตาเขาคม และนิ่ง เกินกว่าจะลังเล เรย์ลดระดับตัว ต่ำลงอีก เหมือนนักล่า ที่รอจังหวะ อาร์คถอยไปด้านหลัง มือยังคงกดปรับเครื่อง ไม่หยุด แม้หน้าจอจะสั่น แรง “มันกำลังดันพลังขึ้นสุด” เขาพูด เสียงเขาเร็ว กว่าปกติ “แบบนี้ร่างมนุษย์มันควรพังไปแล้ว” ไม่มีใครตอบ เพราะคำตอบ อยู่ตรงหน้า ชายคนนั้นยืน นิ่ง แต่ร่างเขา ไม่แสดงอาการพัง แม้แต่นิดเดียว เขาเงยหน้า ช้า ดวงตาเขา เป