ตอนที่109

เสียงลมหายใจ หนัก กระแทกอก ณิชาพยายามตั้งสติ แม้ภาพตรงหน้า ยังสั่น จากแรงเมื่อกี้ ทุกอย่างเร็วเกินไป และมันกำลังเร็วขึ้น อีก คีรินยืนข้างเธอ ไหล่เขาขยับ ตามจังหวะหายใจ แต่สายตา ยังจับศัตรู ไม่ปล่อย เรย์ยืนเยื้องไปด้านขวา ต่ำ พร้อม อาร์คอยู่ด้านหลัง มือเขายังทำงาน ต่อเนื่อง แม้เหงื่อจะไหล ลงขมับ “มันเริ่มนิ่งแล้ว” อาร์คพูด เสียงเครียด “สัญญาณมันกลับมาเสถียร” คำพูดนั้น ไม่ใช่ข่าวดี ณิชากำมือ แน่น ถ้ามันเสถียร แปลว่ามัน ปรับตัวได้แล้ว “งั้นเราต้องเร็วกว่านี้” เธอพูด เสียงชัด คีรินพยักหน้า เล็กน้อย “รอบนี้จบให้ได้” เขาพูด ทันที ชายคนนั้นยิ้ม เหมือนฟังอยู่ ตลอด “พวกคุณยังไม่เข้าใจ” เขาพูด เบา แต่ทุกคนได้ยิน “ฉันไม่ได้ต่อสู้” เขาเงยหน้า ช้า “…ฉันกำลังทดสอบ” คำพูดนั้น ยังไม่ทันจาง เขาก็พุ่ง เข้ามา ทันที เร็ว จนสายตาตามไม่ทัน เรย์ขยับก่อ