ตอนที่111

จังหวะที่คีรินพุ่งเข้าไป ทุกอย่าง เหมือนช้าลง ณิชามอง ภาพตรงหน้า เหมือนมันยืดออก ยาว เกินจริง มือของคีริน พุ่งตรง ไปที่คอ ของอาร์ค จุดแสง ที่กำลังเต้น แรง เหมือนหัวใจอีกดวง อาร์คยืน ไม่ขยับ ดวงตาเขา สั่น ระหว่างสองสิ่ง ที่กำลังแย่งกัน และก่อนที่มือจะถึง เขาพูด เบา “ทำเลย” คำเดียว แต่หนัก จนเหมือนทุกอย่างหยุด คีรินไม่ลังเล มือเขากด ลง เต็มแรง เสียงปะทะ ดัง แสง ระเบิด ออก ทันที ณิชาหลับตา โดยอัตโนมัติ เสียงในหัว ว่าง ไปหมด วินาทีหนึ่ง สอง สาม เงียบ ไม่มีเสียง ไม่มีอะไร แล้วเสียงหนึ่ง ก็ดังขึ้น “อึก…!” ณิชาลืมตา ทันที ภาพตรงหน้า สั่น เล็กน้อย อาร์ค ทรุด ลง ช้า ร่างเขา หมดแรง เหมือนสายถูกตัด คีรินยังคงจับ คอเขา แน่น ไม่ปล่อย แสงใต้ผิว กระพริบ แรง ถี่ ก่อนจะเริ่ม ดับ ทีละนิด ทีละนิด “ออกไป…” คีรินพูด เสียงต่ำ เหมือน