กลางคืน
ยังไม่จบ
แต่เมือง
เริ่มเงียบ
ผิดปกติ
เหมือนบางอย่าง
กำลังกดมันไว้
จากข้างใน
รถเคลื่อนตัว
ผ่านถนนที่ว่างเปล่า
ไฟส้มริมทาง
ส่องเป็นช่วง ๆ
เงาของพวกเขา
สะท้อนบนกระจก
นิ่ง
ไม่มีใครพูด
แต่ทุกคนคิด
ตรงกัน
ปลายทาง
ครั้งนี้
ไม่เหมือนเดิม
อาร์คนั่งด้านหลัง
เครื่องในมือเขา
ยังเปิด
สัญญาณบนหน้าจอ
วิ่ง
ตลอดเวลา
เป็นเส้น
ที่ชี้ไปยังจุดเดียว
ไกล
ออกไป
“มันอยู่นอกเขตเมือง”
เขาพูด
เสียงจริงจัง
“ลึกเข้าไปอีก”
เรย์ขับ
สายตาเขามองถนน
ไม่ละ
“เหมาะกับการซ่อน”
เขาตอบ
สั้น
คีรินนั่งข้างหน้า
เงียบ
มือเขาวางบนเข่า
นิ่ง
แต่แรงที่กำ
แสดงชัด
ว่าเขาพร้อม
ณิชานั่งข้างอาร์ค
สายตาเธอมองหน้าจอ
นิ่ง
จุดสัญญาณ
กะพริบ
เหมือนเรียก
เธอหายใจช้า
“ถ้าเราปิดมันได้”
เธอพูด
เบา
“ทุกอย่างจะหยุดใช่ไหม”
ไม่มีใครตอบทันที
เพราะไม่มีใครมั่นใจ
เรย์พูด
ในที่สุด
“อย่างน้อ
