ตอนที่ 27 ยอมจำนน

“ก็เลยทำตัวเป็นแม่พระ อุ้มท้องลูกแฝดแล้วหนีมาใช้ชีวิตต่างจังหวัดแบบนี้น่ะเหรอ คุณหรือผมกันแน่ที่ดูละครมากเกินไป เลิกแสดงเถอะมี่ ผมไม่อยากคุยเรื่องนี้อีกแล้ว สรุปจะย้ายไม่ย้าย ถ้าไม่ย้ายผมจะได้ไปไล่ทุกคนออกตอนนี้เลย” ประโยคนั้นเหมือนดาบที่ฟันลงกลางอกเธอ มิรันตีเจ็บจนพูดไม่ออก เธอเข้าใจแล้วว่าต่อให้เธอพูดความจริงตอนนี้ เขาก็จะมองว่าเป็นการแสดงอยู่ดี และนั่นยิ่งทำให้เธอกลัว...กลัวว่าเขาจะพรากลูกไปจริงๆ บุญญานัทมองนาฬิกาข้อมือเหมือนตั้งใจจบเรื่องให้เร็ว “ผมจะถามเป็นครั้งสุดท้าย จะยอมหรือไม่ยอม” มิรันตีหลับตา มือกุมท้องแน่นกว่าเดิม เธอไม่อยากย้าย ไม่อยากให้เขาควบคุมชีวิตเธอ แต่เธอก็ไม่อาจทนเห็นอีกหลายชีวิตต้องเดือดร้อนเพราะตัวเองได้ สุดท้ายเธอก็พยักหน้าอย่างช้าๆ น้ำเสียงแผ่วจนแทบไม่ได้ยิน “ยอมค่ะ…ฉันยอมตามใจคุณทุกอย่าง” เธอเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาแดงก่ำ “ขอแค่อย่าไล่ใครออก…และอย่าพรากลูกขอ