้ัี
ช่วงบ่ายของวันนั้น บรรยากาศในบริษัทเป็นเหมือนทุกวัน แต่พิชชากลับรู้สึกว่าทุกสายตารอบตัวจับจ้องมาที่เธอมากเป็นพิเศษ เธอพยายามก้มหน้าทำงาน ไม่สบตาใคร หัวใจยังเต้นแรงเพราะเหตุการณ์ในห้องทำงานเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน
แต่แล้วเสียงกระซิบกระซาบจากโต๊ะใกล้ๆ ก็แว่วเข้ามา
“เมื่อเช้าเห็นเลขาหน้าห้องเข้ามาสายด้วยนะ”
“ใช่ๆ แถมยังถูกเรียกเข้าห้องบอสตั้งนาน ไม่รู้มีเรื่องอะไร”
“อืม…หรือว่าจะ…”
เสียงหัวเราะคิกคักปิดท้าย ทำให้แก้มพิชชาร้อนวูบ ทันที เธอรีบก้มหน้ามากขึ้น แต่ยิ่งทำก็ยิ่งดูน่าสงสัย
ไม่นานนักแก้วตาหัวหน้าฝ่ายการตลาดซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของพิชชาที่ทำงานมานานก็เดินเข้ามา เธอวางแฟ้มบนโต๊ะพิชชาแล้วก้มกระซิบเสียงแผ่ว
“พีช…มีอะไรรึเปล่า? เมื่อกี้ทุกคนเขามองแกแปลกๆ นะ”
พิชชารีบส่ายหน้าเร็ว “ไม่มีอะไรหรอก แค่…เมื่อคืนฉันนอนดึกก็เลยตื่นสายไปหน่อยเท่านั้นเอง”
“แน่ใจนะว่าเป็นเพราะนอนดึก…ไม่ใช่เพ
