เช้าวันต่อมา...
ริมาร์ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งปวดเมื่อยไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย ร่างอวบอิ่มขยับตัวด้วยความยากลำบาก ท่อนล่างปวดหนึบจนต้องนิ่วหน้า เมื่อคืนนี้... คนใจร้ายเอาแต่ใจตัวเองอย่างบ้าคลั่ง กลืนกินเธอครั้งแล้วครั้งเล่าจนเกือบย่ำรุ่ง จนเธอหมดเรี่ยวแรงแทบจะสลบคาอกแกร่ง
‘คนบ้าอายุขนาดนี้แล้วไม่รู้ไปเอาแรงมาจากไหน’
ตากลมโตตวัดมองคนที่นอนคว่ำหน้าหลับสนิทอยู่บนเตียง แผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยรอยสักและรอยเล็บที่ฝากเอาไว้ ลาริมาร์เม้มริมฝีปากแน่นความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจตีตื้นขึ้นมาจนขอบตาร้อนผ่าว... อย่างไม่รู้สาเหตุ
นอกจากการทำเรื่องอย่างว่าบนเตียงแล้วเขาก็ไม่เคยสนใจเรื่องอื่น
ยิ่งคิดน้ำตาก็ยิ่งก่อตัวหนาขึ้นหญิงสาวสลัดผ้าห่มทิ้ง ลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำอาบน้ำเปลื่นเสื้อผ้า ก่อนเดินกระแทกเท้าปึงปังออกจากห้องไปด้วยความหงุดหงิด
วันนี้อารมณ์สวิงขึ้นๆ ลง ๆ ทั้งอ่อนไหว เศร้าหมอง และหงุ
