“ขอบคุณค่ะ” อุษมายิ้มบาง ๆ ก่อนพูดต่อ
“ส่วนผ้าคาดผมและกระเป๋าเงิน เอื้อจะใช้ผ้าฝ้ายสีพื้นม่วงอ่อนโทนเดียวกับผ้าคลุมไหล่แต่ไล่เฉดห่างกันสองช่วงสี”
ฝ่ายโรงงานถามทันที “สีเดียวกันทั้งคอลเลกชันไหมคะ”
“ใช่ค่ะ” อุษมาตอบ “จะได้ดูเป็นชุดเดียวกันจริงๆ”
เธอหันไปทางอนิตา
“พี่แอน… ส่วนแพ็คเกจ เอื้ออยากได้ กล่องไม้ลายช้าง ด้านในมีซับกำมะหยี่หรือกระดาษรองแบบดี ๆ หน่อย ไม่ต้องมีช่องแยกลองหาแบบงานเก่าขนาดที่เราเคยทำได้ไหมคะ ขอขนาดสี่สิบคูณสามสิบเซน”
อนิตาจดเร็วมาก “ได้ค่ะน้องเอื้อ”
ฝ่ายจัดซื้อถอนใจเบา ๆ “กล่องไม้ใช้เวลานานนะคะ โดยเฉพาะถ้าจะทำลายช้างด้วย”
อุษมาพยักหน้าทันที
“ใช่ค่ะ เอื้ออยากได้เป็นกล่องไม้สักแต่งด้วยแผ่นนิกเกิลลายช้าง ดังนั้นเราต้องสรุปเร็วจะได้ออเดอร์งานได้เร็ว”
แล้วเธอกลับมาที่ “เรื่องตัวเลข” ที่ทุกคนกำลังรอ
“ทีนี้…” อุษมาวางมือบนโต๊ะ “เรื่องจำนวนผ้าที่ต้องใช้จริง”
ฝ่ายออกแบบรายงาน
“จากที่เราคำนวณ ต้องให้โรงทอตั้งโปรแกรมทอแบบแบ่งช่อง[1] ค่ะ เผื่อตัดขอบเย็บริม น่าจะได้ที่ม้วนละ 20 ผืน ใช้ทั้งหมด 100 ม้วน”
อุษมาพยักหน้า สีหน้าจริงจังแต่แววตานุ่ม “ขอบคุณค่ะ…งั้นเผื่อเสียสิบเปอร์เซ็นต์เป็นยอดสั่งทอ 110 ม้วน ”
“พี่แอนส่งแบบกล่องไม้จากงานเก่าๆ ให้แล้วนะคะทางเมลของทุกคนค่ะ” อนิตาพูดขึ้นบ้าง
อุษมาเปิดอีเมล “แบบแรกสวยนะคะ ราคากำลังดีไม่ถูกไม่แพง แล้วใครมีความเห็นยังไงบ้างคะ”
“ผมก็ว่าแบบแรกดีครับ” ผู้จัดการร้านออกความเห็น
การหารือดำเนินต่อจนเกือบเที่ยงจึงได้ข้อสรุป
“โอเคค่ะ” อุษมาสรุป
“ภายในเที่ยงขอให้ทุกฝ่ายส่งตัวเลขสุดท้ายให้เอื้อ เอื้อจะให้พี่แอนทำสเปกส่งเทศบาลให้ท่านนายกฯ พิจารณา”
อนิตารับคำ “ได้ค่ะน้องเอื้อ”
อุษมาลุกขึ้นยืนเป็นสัญญาณปิดประชุม “ขอบคุณทุกคนนะคะ… ไปลุยกันค่ะ”
ช่วงบ่าย อนิตาวิ่งขึ้นมาหาเธอพร้อมแฟ้มเอกสาร
“น้องเอื้อคะ เทศบาลอนุมัติแล้วค่ะ นายกฯ บอกว่าตรงโจทย์มาก แล้วให้เข้าไปเซ็นสัญญาพรุ่งนี้เช้าเลยค่ะ”
อุษมาสูดลมหายใจยาว เมื่อผ่านด่านไปอีกขั้น “ดีค่ะ…งั้นพรุ่งนี้เข้าไปเซ็น”
เธอรับแฟ้มมาเปิดดูรายละเอียด ทุกอย่างเรียบร้อย จำนวน 2,000 ชุด
กำหนดส่งชัดเจนคือก่อนงานเริ่มสองวัน เงื่อนไขตรวจรับชัดรวมถึงงวดจ่ายเงินชัดเจน งานราชการอาจจะจุกจิกไปบ้างแต่ถ้ามองอีกมุม มันคืองานที่ทำรายได้และต่อยอดไปงานอื่นๆ ได้
เช้าวันถัดมาอุษมาเข้าพบเทศบาลตามนัด เธอเซ็นสัญญาเรียบร้อย และรับเงินมัดจำตามที่คุยไว้
เจ้าหน้าที่การเงินยื่นเช็คขีดคร่อมให้ พร้อมเอกสารชุดหนึ่ง“รบกวนคุณอุษมาเซ็นรับเงินตรงนี้นะคะ”
อุษมากวาดตามองรายละเอียดในใบรับเงิน มีช่องข้อมูลผู้รับเงินครบถ้วน ชื่อกิจการ เลขประจำตัวผู้เสียภาษี ที่อยู่ และรายการจ่ายเงินมัดจำตามสัญญา
เธอหยิบปากกาขึ้นมาเซ็นชื่อในช่องผู้มีอำนาจลงนาม รู้ดีว่าลายเซ็นนั้นไม่ใช่แค่รับเงิน… แต่มันคือการรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า
ออกจากเทศบาลอุษมาตรงไปที่โรงทอทันที เธอแจ้งรายละเอียดงานให้พิชญะทราบ ชายหนุ่มทำหน้าเคร่งเครียดทันที
“งานทอผ้าไหมลำพูนยกดอกลายพิกุลแซมดิ้นเงิน จำนวน 110 ม้วน สีม่วง” เขาหยุดคิดพร้อมกับโทรหาใครคนหนึ่งถามเรื่องโรงย้อมไหม และหันกลับมาคุยกับเธอต่อ
“ผมเร่งให้เร็วสุดคือสองสัปดาห์ทอเสร็จส่งงานให้เอื้อได้”
เธอส่ายหน้าทันที “มันไม่ทันพีร์ พี่มีเวลาทำงานเดือนเดียว”
พิชญะเปิดเอกสารดูใหม่อีกรอบ “ผมจะส่งผ้าฝ้ายสีพื้นให้เอื้อเอาไปทำงานอื่นก่อน เย็บพวกผ้าคาดผม กระเป๋าเงินก่อนแล้วผ้าคลุมไหล่เอาไว้หลังสุด”
อุษมานิ่งคิด ในที่สุดก็พยักหน้าตามนั้น
“ผ้าสีพื้นขอพรุ่งนี้นะพีร์บ่ายๆ ไปส่งที่โรงงานได้เลย พี่จะให้เขาเตรียมพื้นที่รับไว้ยี่สิบม้วน”
“ครับ ส่วนใบเสนอราคาเดี๋ยวผมทำตามไปให้นะ”
ในช่วงสองสัปดาห์ต่อจากนั้น อุษมาต้องวิ่งรอกระหว่างหน้าร้านและโรงงานเพื่อดูแลการผลิตชิ้นงาน บางครั้งเธอก็ตีรถไปไปที่บ้านงานไม้เพื่อดูความคืบหน้าการผลิตกล่องสำหรับบรรจุ
ด้านประตูและหน้าต่างที่บ้านของเธอได้รับการปรับปรุงเรียบร้อยแล้ว พร้อมติดกล้องเพิ่มอีกหลายตัว อุษมาจึงได้กลับไปอยู่บ้านโดยได้แม่บ้านที่ไอยเรศแนะนำให้ไปอยู่เป็นเพื่อนหนึ่งคน
ฝ่ายพิชญะเองก็ต้องวิ่งเร่งงานทั้งฝั่งโรงทอและโรงย้อม ว่าให้ทำงานทยอยส่งไหมที่ย้อมแล้วมาทอให้ทันเวลาไม่ให้ขาดช่วง
“นี่ไหมล็อตใหม่เหรอครับพี่” ชายหนุ่มถามช่างในโรงทอคนหนึ่งที่มีหน้าที่เตรียมเส้นไหม
“ครับคุณพีร์ มาเมื่อวานเย็น” ช่างตอบ
พิชญะมองสีของไหมล็อตใหม่ที่โรงทอส่งมา เขาหยิบของล็อตที่กำลังทออยู่มาวางทาบ
“ผมว่าสีอ่อนกว่ากันนิดครับคุณพีร์” ช่างออกความเห็น ชายหนุ่มพยักหน้าเห็นด้วย
“ผมก็ว่างั้น”
“แล้วจะทำไงดีครับ ใช้ทอไหม” ช่างถามต่อเมื่อเห็นชายหนุ่มเงียบ
พิชญะเงยหน้าก่อนจะหยิบโทรศัพท์ โทรหาโรงย้อม
[1] "Panel Weaving" คือการทอแบบแบ่งลายเป็น “ช่อง (panel)” ซ้ำต่อเนื่องลงในม้วนผ้าเดียว โดยกี่จะทอวนลูปตามเซ็ตที่ตั้งไว้ เช่น เชิง–ตัวผ้า–เชิง–ช่วงคั่น เพื่อให้สามารถตัดแยกเป็นผืนสำเร็จได้ภายหลัง