บนโต๊ะอาหารมื้อเที่ยง ชเยนทร์ไม่อาจละสายตาไปจากใบหน้างดงามลูกสาวเจ้าของบ้านได้เลย ก่อนสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อพ่อของตนเรียกชื่อเขาเป็นครั้งที่สอง
“ใจลอยขนาดนี้เลยเหรอไอ้เสือ ดูสิครับคุณมิตร ลูกชายผมท่าจะตกหลุมรักลูกสาวคุณเสียแล้ว” ชัยวัฒน์ พูดกลั้วหัวเราะ
“ยินดีมากเลยครับถ้าเรื่องของเด็ก ๆ จะเป็นจริง” มิตรตอบรับพร้อมยิ้มกว้าง มองหน้าลูกสาวที่ไม่ได้ทำท่าทีแข็งขืนให้ขายหน้าก็ยิ่งพอใจ
“เอ่อ ขอโทษครับคุณอา”
ชเยนทร์ ขอโทษขอโพย แต่ดวงตาก็ยังแทบไม่ยอมละไปจากโมนาเลยสักนิด
“ไม่เป็นไร อาเข้าใจ เอาเป็นว่าเดี๋ยวกินข้าวเสร็จก็พาน้องออกไปเดินเล่นที่สวนกุหลาบข้างบ้านเถอะ เดี๋ยวอาจะให้แม่บ้านเอาน้ำชากับขนมออกไปให้”
“ขออนุญาตนะครับคุณอา”
มนตรีและแม้นมาศที่แอบสังเกตชายหนุ่มรุ่นหลานที่หล่อเหลาราวเทพเจ้าปั้นแล้วก็พอใจไม่น้อย เพราะต้องบอกว่าในวินาทีนี้คงไม่มีใครสมบูรณ์แบบเท่าเขาอีกแล้ว
และนั่นก็ทำเอาสองพี่น
