“แกกลับบ้านเหรอ โมนา”
ขวัญข้าวเอ่ยถามเมื่อมองเห็นเพื่อนรักในจอโทรศัพท์กับฉากหลังที่เคยเห็นมานานแล้ว หลังจากที่พวกเธอนัดวิดีโอคอลทั้งกลุ่มเพื่อพูดคุยกันตามปกติ
“อืม คืนนี้นอนที่บ้าน”
“เอ๊ะ ทำไมแกถึงยอมกลับ หรือแกไล่ผู้หญิงคนนั้นออกจากบ้านได้แล้ว” น้ำอิงเอ่ยถาม
“ยังหรอก ยังหน้าด้านเสนอหน้าอยู่กับพ่อฉันเหมือนเดิม แต่ที่กลับเพราะย่าโทรตามน่ะสิ คืนนี้ปู่กับย่าก็มานอนที่บ้านพ่อ”
“มีอะไรหรือเปล่า หรือวันเกิดใคร” เอมิโยะตั้งข้อสงสัย
“เปล่า ก็พ่อน่ะสิ เรียกฉันให้กลับบ้าน สงสัยคิดถึงลูกสาวมั้ง” พูดกลั้วหัวเราะราวกับไม่รู้สึกอะไร
“ยังไงพ่อก็รักแกนะ” ขวัญข้าวปลอบ
“รู้ว่าพ่อรักฉันมากและรู้ว่าเรื่องที่พ่อทำกับแม่มันคนละเรื่อง แต่ฉันเสียใจนี่ ฉันสงสารแม่ แล้วก็เกลียดผู้หญิงคนนั้นด้วย”
“นอกจากเรื่องนั้น แม่เลี้ยงแกก็ดีกับแกไม่ใช่เหรอ” เอมิโยะยังไม่อยากให้เพื่อนตัดสินอะไรง่าย ๆ
“คนนอกมองมาก็ว่
