คำท้าทายที่หลุดออกจากปากอิ่มสีระเรื่อนั้น เปรียบเสมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ขาดผึงลงกลางอากาศ สติสัมปชัญญะที่อลันพยายามประคับประคองมาตลอดการสนทนา แตกกระจุยไม่มีชิ้นดีด้วยแรงปรารถนาและความหึงหวงที่อัดแน่นจนแทบคลั่ง นัยน์ตาสีสนิมเหล็กวาวโรจน์ขึ้นท่ามกลางความสลัวรางของห้องโถงกว้าง
เขาไม่รอช้าที่จะสนองตอบคำสั่งอันแสนโหดร้ายของเธอ ร่างสูงใหญ่พุ่งเข้าประชิดตัวหญิงสา ริมฝีปากหยักได้รูปทาบทับลงมาปิดปากอิ่มที่กำลังเอ่ยวาจาเชือดเฉือน บดขยี้จูบอย่างหนักหน่วงและตะกละตะกลาม
"อื้อ..." เมลดาครางประท้วงในลำคอเมื่อถูกรุกราน ลิ้นร้อนชื้นของเขาแทรกสอดเข้ามาควานหาความหวานอย่างเอาแต่ใจ ดูดดึงลิ้นเล็กจนเกิดเสียงเฉอฉะหยาบโลน รสจูบนั้นเจือไปด้วยรสเลือดจางๆ จากการขบกัดและความเค็มปร่าของน้ำตา แต่กระนั้น... ร่างกายที่โหยหาเขามาตลอดกลับทรยศเจ้าของ สองแขนเรียวที่สั่นเทายกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งโดยอัตโนมัติ ตอบรับสัมผัสที่คุ้
