เช้าวันสุดท้ายในมหานครลอนดอน สายฝนหยาดเล็กๆ ยังคงโปรยปรายทักทายกระจกบานกว้างของเพนท์เฮาส์สุดหรู บรรยากาศยามเช้าที่แสนเงียบสงบถูกปลุกให้มีชีวิตชีวาด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของเอสเปรสโซคั่วบดที่ลอยอวลไปทั่วห้อง
อลันในชุดสูทเทเลอร์เมดสีเทาเข้มเข้ารูป ยืนติดกระดุมข้อมือคัฟลิงค์อยู่ที่หน้ากระจก ใบหน้าคมคายที่เคยกักเก็บความเคร่งเครียดเมื่อหลายวันก่อน บัดนี้ผ่อนคลายและหล่อเหลาไร้ที่ติ แววตาของเขาเปี่ยมไปด้วยประกายแห่งความหวังและพลังงานบางอย่างที่ซ่อนเร้นไว้
"วันนี้แด๊ดดี้ต้องเข้าออฟฟิศไปเคลียร์เอกสารครั้งสุดท้าย... ช่วงเย็นเราเจอกันนะครับ" เขาเดินมาทรุดตัวลงนั่งริมเตียง โน้มใบหน้าลงประทับจูบบนหน้าผากมนของคนที่ยังนอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มนวมผืนหนาอย่างรักใคร่
"เดี๋ยวแด๊ดดี้ให้รถมารับไปที่ร้านเลยนะ จองโต๊ะฝั่งที่วิวสวยที่สุดไว้ให้แล้ว"
เมลดาปรือตาขึ้นมอง รอยยิ้มละมุนปรากฏบนใบหน้าหวาน มือเล็กเอื้อมไปกอบกุม
