ตัวเล็กขา

ฉันขมวดคิ้วทำหน้ามุยใส่เขากลับไปเพราะว่าฉันงงว่าเขาจะมากวนฉันทำไม ไม่ได้สนิทกันสักหน่อย ชิ ไม่นานพี่สาวคนสวยปีสองที่ชื่อพี่ฝนก็ออกมาพูดแนะนำตัว แล้วแจ้งว่าจะให้พวกเราจับสายรหัสกัน “ สวัสดีค่ะ พี่ชื่อฝนนะคะ ต่อไปพี่จะให้พวกเราจับสายรหัสกันน้า ด้วยความที่พี่ปีสองมีน้อยกว่าจำนวนของน้องปีหนึ่ง ดังนั้นอาจจะมีน้องปีหนึ่งบางคนที่ได้พี่รหัสเป็นพี่ปีสามนะคะ อันนี้เป็นคำใบ้ อิอิ กลัวน้องๆจะตามหากันแต่พี่ปีสอง งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าเนอะน้องๆจะได้ไม่กลับกันเย็นมาก ^^ “ พี่ฝนใจดีมาก น่ารักมากด้วย ฉันอยากได้เขาเป็นพี่รหัสนะเอาจริงๆ ถ้าได้พี่รหัสเป็นผู้หญิงจะดีมากเลย พี่เขาจะได้ช่วยเรื่องเรียนฉันได้ พี่ผู้หญิงน่าจะสนิทกันง่ายกว่าพี่ผู้ชาย จะได้กล้าคุยกล้าปรึกษาเรื่องเรียนเรื่องต่างๆอีกด้วย ตื่นเต้นจังเลย จะได้พี่รหัสคนไหนกันนะ การจับสายรหัสนั้นจะจับโดยที่ใช้กล่องหนึ่งใบแล้วใส่สลากด้านใน โดยให้พวกเราหยิบสลากจากในกล่องขึ้นมาคนละหนึ่งใบ ในนั้นจะมีข้อความที่เป็นคำใบ้หรือบางอันก็อาจจะเป็นคำเฉลยเลยก็ได้ ซึ่งเป็นพี่ฝนคนสวยคนเดิมที่เดินนำกล่องที่มีสลากมาให้พวกปีหนึ่งจับ พวกเรานั่งตั้งแถวกันเป็นสองแถว จะเริ่มจับสายรหัสจากแถวแรกแล้ววนมาที่คนสุดท้ายของแถวที่สอง และใช่ นั่นแปลว่าฉันจะได้จับเป็นคนสุดท้ายอีกแล้ว TT นี่ขนาดได้นั่งหน้าสุดแล้วนะ ยังจะได้จับเป็นคนสุดท้ายอีกหรอ เซ็งอ่า อยากจับไวๆเหมือนกันนะ เพื่อนคนอื่นๆที่จับกันก่อนต่างก็พากันพูดคุยพร้อมกับคาดเดาไปต่างๆ บางคนก็ได้รู้แล้วว่าใครคือพี่รหัส สาวๆหลายๆคนอยากได้กลุ่มพี่ยักษ์พี่เป็นรหัสกันทั้งนั้น แต่เสียงที่เข้าหูฉันมากที่สุดคงไม่พ้นเรื่องที่ว่าสาวๆอยากได้พี่ยักษ์เป็นพี่รหัสกันเยอะมากขนาดไหน อยากได้ใกล้ชิดพี่เขาหรืออยากสานสัมพันธ์กับพี่เขาต่อขนาดไหน ชิ หล่อขนาดนั้นไม่มีแฟนไปละหรอ แฟนแบบแฟนจริงๆน่ะ เห้อ ฉันนั่งรอแล้วรออีก รอจนรากงอกแล้วถึงตาฉันสักทีนะ! “ จับแบบไม่ต้องลุ้นเลยค่ะน้องใบมิ้นท์ เหมาไปเลยคนเดียวทั้งกล่อง เพราะเหลืออันเดียวแล้วค่ะ 5555 “ ฉันขำๆกับพี่ฝนแล้วเอื้อมมือไปหยิบสลากแผ่นสุดท้ายขึ้นมา พรึบ ทันทีที่ฉันหยิบสลากขึ้นมา ฉันกลางแผ่นกระดาษโน๊ตที่เหลือเพียงอันเดียวในกล่องออกและพบข้อความที่เขียนบนกระดาษแผ่นนั้น ตัวเล็กขา เมื่ออ่านประโยคในกระดาษโน๊ตเสร็จอะไรก็ไม่รู้ดลใจให้ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองยังคนที่เคยเรียกฉันด้วยคำคำนี้ พอเงยหน้าขึ้นตาของฉันก็บสบเข้ากับตาของพี่ยักษ์ ที่ดูเหมือนว่าเค้าจะมองฉันอยู่ก่อนแล้ว “ หึ ” พี่ยักษ์หัวเราะในลำคอออกมาขณะที่ตาของเขาสบเข้ากับตาของฉัน หัวเราะหรอ หัวเราะอะไรอะ อย่าบอกนะว่าพี่รหัสของฉันคือพี่ยักษ์ แต่มันจะลงล็อกเกินไปหรือเปล่า พี่มีตั้งหลายคน คงไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดหรอก หวยจะมาออกที่ฉันอย่างนี้ไม่ได้ปะ จริงอยู่ที่ใจเต้นแรง แต่ก็ไม่ได้แปลว่าอยากใกล้ชิดด้วยแล้ว จำกันได้รึเปล่ายังไม่รู้เลย เห้อ ฉันที่สบตากับเขาได้ไม่นานก็ใจไม่แข็งพอที่จะสบตากับเขาต่อ ฉันจึงหันหน้ากลับมาเพื่อคุยกับเพื่อนทั้งสองที่นั่งอยู่ด้านหลังของฉัน “ แกคิดว่าของฉันจะได้เป็นพี่ผู้หญิงหรือผู้ชาย ” ลูกพีชถามขึ้น “ ไม่รู้สิแต่ใจแกคงอยากได้ผู้ชายมากกว่าล่ะสิ หุหุ ” ฉันตอบกลับไปอย่างขำๆ “ นี่ยัยใบ! แกนี่มันรู้ใจฉันจริงๆเลยเพื่อนรัก 5555 ” “ แล้วแกล่ะยัยใบได้คำใบ้ว่าอะไร ” ลูกหยีถามฉันกลับ “ แกเอาไปดูสิ แกอ่านแล้วแกคิดว่าใคร ” ฉันส่งกระดาษโน้ตให้เพื่อนอ่าน “ อย่าบอกนะ 0o0 ” เพื่อนฉันทั้งสองพูดพร้อมกัน “ ไม่รู้สิ อาจจะไม่ใช่ก็ได้ เพราะถ้าใช่โชคชะตาคงเล่นตลกเกินไป ” ฉันยักไหล่แล้วตอบเพื่อนไปอย่างเซ็งๆ ทำไมฉันไม่ได้คำใบ้ที่ง่ายเหมือนคนอื่นบ้างนะ ของฉันกับลูกพีชคือยังไม่รู้เลยว่าใครแต่ลูกหยีชื่อพี่รหัสตะโกนออกมาจากแผ่นโน้ตเลยคือไม่ต้องหา อิจฉา! ลูกหยีได้พี่รหัสเป็นพี่พลอยสาวสวยประจำปีสองสาขาฉันเอง ซึ่งพี่เค้าอยู่กลุ่มเดียวกับพี่ฝนพี่ฟลอยดูใจดีเช่นกัน ฉันว่าจะไปให้พี่เค้าช่วยหาให้ว่าพี่รหัสของฉันคือใคร “ เอาละค่ะน้องๆ ยังไงวันนี้ก็เลิกกิจกรรมแต่เพียงเท่านี้นะคะ ครั้งต่อไปอย่ามาประชุมเชียร์สายนะ อย่าลืมตามหาพี่รหัสและล่าลายเซ็นให้ครบกันด้วยนะคะ เจอกันใหม่ครั้งหน้าค่ะ สวัสดีค่ะ ” พี่ฝนออกมากล่าวส่งท้ายอีกครั้ง “ ขอบคุณครับ/ค่ะ “ ” ป่ะ เราไปกินข้าวกันพี่ฉันน่าจะมาจอดรถรออยู่แล้ว “ ” โอเคค้า “ ฉันกับลูกพีชตอบกลับพร้อมกันจากนั้นเราก็เดินออกจากลานเกียร์กับเพื่อนเพื่อไปขึ้นรถของพี่ยิมที่มาจอดรออยู่หน้าคณะโดยไม่ได้หันกลับไปมองพี่ยักษ์อีกเลย พอเดินมาถึงก็เห็นพี่ยิมยืนพิงรถยนต์คันหรูของเขารออยู่ก่อนแล้วพี่เขาสวมแว่นกันแดดราคาแพงยืนกอดอกรออยู่ หล่อมาก หล่อสุดๆ บ้านนี้คือจะหน้าตาดีทั้งบ้านเบยรึไง พอเดินมาถึงพี่ยิมยิ้มให้พวกฉันแล้วขยับยืดตัวเต็มความสูง พวกฉันยิ้มตอบกลับและทักทายพี่ยิม “ สวัสดีอีกครั้งค่ะพี่ยิม ^^ ” “ สวัสดีครับ ไปกันครับ ^^ ” ทักทายกันเสร็จฉันก็กำลังจะเดินไปขึ้นรถฝั่งคนนั่งข้างหลัง “ เอ่อ ใบแกอยากนั่งหน้าไหม ” ลูกหยีถามขึ้น “ หึ ไม่นะ ทำไมหรอ ปกติแกชอบนั่งหน้านิ ” ฉันตอบกลับไป “ แกขี้ร้อนนี่นา วันนี้ร้อนแกนั่งเลย “ ฉันงงอะไรของเพื่อนฉัน แล้วคือฉันไม่ได้สนิทกับพี่ยิมด้วย เกรงใจพี่เขา “ มาครับ ” พูดจบพี่ยิมก็เปิดประตูข้างคนขับเพื่อให้เข้าไปนั่ง ฉันก็เข้าไปนั่งอย่างงงๆ ปึก พอปิดประตูให้ฉันเสร็จ ทุกคนก็พากันขึ้นรถ พี่ยิมกลับมานั่งประจำที่คนขับและสิ่งที่เขาทำต่อจากนี้ทำให้ฉันต้องตกใจอีกรอบ “ พี่คาดเข็มขัดให้ครับ ” ยังไม่ทันที่ฉันจะตอบกลับอะไร พี่ยิมก็เอี้ยวตัวมาจับสายเข็มขัดของฉัน ทำให้ตอนนี้ใบหน้าเราใกล้กันมาก ไม่ถึงคืบด้วยซ้ำ ” เรียบร้อยครับ ^^ “ ” ขะ ขอบคุณค่ะ “ “ อะแฮ่ม พวกน้องยังจำเป็นต้องไปด้วยอยู่ไหมคะพี่ยิมขา ” ยัยลูกพีชพูดขึ้นขณะที่พี่ยิมคาดเข็มขัดให้ฉันเสร็จแต่ยังคงไม่ขยับออกห่างจากใบหน้าของฉัน “ นั่นสิ หยีว่าไม่จำเป็นละมั้ง ” “ นี่พวกแก!!! ” ฉันเอ็ดมันสองคนโดยที่พี่ยิมขยับตัวกลับไปที่นั่งของคนขับแล้วมองมาที่ฉันอย่างขำๆ ก่อนจะขับรถออกไป โดยที่ไม่รู้เลยว่ามีสายตาคมของใครบางคนจ้องมองรถของพวกเราอยู่