เช้าวันนั้นเดียร์กำลังเดินหิ้วกระเป๋าเพื่อจะไปเปิดร้านเหมือนทุกวันแสงแดดยามเช้ายังไม่ทันร้อนจัด แต่ถนนกลับเงียบผิดปกติ จังหวะนั้นเองมีชายแปลกหน้าพุ่งเข้ามากระชากกระเป๋าในมือเธออย่างแรง
“กรี๊ด! ช่วยด้วย!” เธอร้องเสียงสั่นพยายามรั้งกระเป๋าไว้เต็มแรง
ร่างสูงของภูริก็วิ่งเข้ามาจากอีกฟากถนน เขาสบตาคนร้ายอย่างดุดัน ก่อนจะเหวี่ยงหมัดซัดเข้าที่หน้าของมัน
คนร้ายเซถอยหลังด้วยแรงกระแทก แต่ภูริกลับไม่ยอมหยุด เขายืนกั้นระหว่างเดียร์กับคนร้ายสีหน้าเอาจริงเต็มไปด้วยความโกรธจัด แต่ในจังหวะที่โจรหันมาจะเอาคืน เขากลับ ขยิบตาเบาๆ เป็นสัญญาณเหมือนบอกว่าต่อยกูมาเลย
หญิงสาวเบิกตากว้าง ไม่เข้าใจว่าเขากำลังคิดอะไร แต่ทันใดนั้นคนร้ายก็ซัดหมัดสวนกลับไปเต็มแรงที่แก้มภูริจนเขาล้มไปกับพื้นเลือดซึมมุมปาก
ผัวะ!
‘ไอ้ควายกูบอกให้ต่อยเบาๆ’
“พี่ภู” เธอรีบวิ่งเข้ามาประคองด้วยความตกใจ
“โอ๊ยยย เจ็บจัง” เอาร้องโอดโอยเส
