บทที่ 3 เธอจะทำให้ฉันขาดหรือไง? [NC30+] 🔥🔥🔥

580 Words
“เธอจะขมิบให้ฉันขาดหรือไง?” เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงหอบโทนต่ำ เธอปรือตามองใบหน้าของเขาสะท้านไปทั้งเรือนร่างเรียวเท้าจิกเกร็ง “อ๊า…อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊ะ…อื้อ…อื้อ…อร๊าย…” เธอร้องครางกระเส่าเสียว กลีบร่องของเธอคลายดุ้นของเขา เขากระแทกดุ้นเข้าไปลึกสุดในพรวดเดียว มันทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว น้ำกามไหลทะลักออกมา เสียงกระแทกดัง แจ๊ะ…แจ๊ะ…แจ๊ะ… มันเป็นเสียงกระแทกพร้อมกับเสียงของน้ำกามของเธอที่ไหลทะลักออกมาอย่างต่อเนื่อง เขาตอกใส่เธอกระแทกสุดลำอย่างต่อเนื่อง มันทำให้เขารู้สึกเมามันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขางัดดุ้นกระแทกใส่เธอ ดุ้นของเขาเป็นลำๆ ที่แทงเข้าในหน้าท้องแบนราบ “อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊ะ…อร๊าย…อร๊าย…” เธอร้องครางสั่นสะท้านไปทั้งเรือนร่าง ปลดปล่อยน้ำกามออกมาเป็นจำนวนมาก เขาใช้มือหนาจับสะโพกของเธอทั้งสองข้างกระแทกใส่อย่างหนักหน่วง เธอครางออกมาแทบไม่ได้ยินเสียงตัวเอง เพราะสมองของเธอขาวโล่งโปร่งเหมือนวิญญาณออกจากร่างไปเสียแล้ว เขาเข้าไปสุดลำหลายต่อหลายครั้งจนกระทั่ง… “อ่า…” เขาร้องครางอย่างพึงพอใจของเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อทั้งที่ห้องนี้เย็นจัดแทบติดลบ ริมฝีปากบางที่แต่งแต้มด้วยสีนู๊ดของเธอหอบกระเส่าแผ่วเบาด้วยความเหน็ดเหนื่อย ค่ำคืนนั้นกลายเป็นเซ็กส์ที่ถูกจารึกไว้ในชีวิตของเธออย่างไม่มีวันลบเลือน มันคือครั้งแรก…และเธอไม่เคยคิดเลยว่าครั้งแรกของตัวเองจะเกิดขึ้นในรูปแบบนี้ ตั้งแต่เกิดมา เธอเคยเพียงแค่จับมือกับผู้ชายเท่านั้น เป็นการสัมผัสที่บริสุทธิ์ เรียบง่าย และเต็มไปด้วยขอบเขตที่เธอเชื่อมั่นว่าจะไม่มีวันก้าวข้าม แต่ในค่ำคืนเงียบงันนั้น ทุกเส้นแบ่งที่เธอเคยยึดถือกลับถูกบีบให้พังทลายลงอย่างไร้ทางเลือก ผู้ชายคนนั้นคือคนแปลกหน้า คนที่เธอไม่รู้จัก ไม่เคยพบเจอ และไม่เคยมีความหมายใดในชีวิตของเธอมาก่อน ทว่ากลับกลายเป็นคนที่ได้ครอบครองช่วงเวลาสำคัญที่สุดของเธอ…เพียงเพราะหนี้สินที่กดทับอยู่เหนือหัว เธอไม่ได้ยอมเพราะต้องการ ไม่ได้ยอมเพราะความรัก แต่ยอม…เพราะไม่มีทางอื่นให้เลือก ในหัวของเธอเต็มไปด้วยความว่างเปล่า ปนกับความสับสนและหวาดกลัว เธอปล่อยให้ทุกอย่างเกิดขึ้นราวกับร่างกายไม่ใช่ของตัวเอง ความรู้สึกบางอย่างถูกกดลึกจนชา เหลือไว้เพียงการยอมรับชะตากรรมอย่างเงียบงัน เมื่อทุกอย่างผ่านพ้นไป ความเงียบก็กลับเข้าครอบงำห้องนั้นอีกครั้ง เธอนอนนิ่ง ดวงตาเหม่อมองความมืด ความรู้สึกอุ่นบนผิวกายไม่อาจกลบความหนาวเย็นในใจได้เลย เธอบอกตัวเองซ้ำๆ ว่านี่เป็นเพียงคืนเดียว เป็นเพียงราคาที่ต้องจ่าย และนับจากนี้ไป…ชีวิตของเธอกับเขาจะไม่เกี่ยวข้องกันอีก เมื่อหนี้ถูกชำระ เธอจะเดินออกไป จะลืมผู้ชายคนนั้น ลืมค่ำคืนนี้ และพยายามเชื่อว่าเธอยังสามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้ง แม้ในใจลึกๆ จะรู้ดีว่า บางสิ่ง…ไม่อาจลืมได้จริงๆ จนถึงทุกวันนี้ เธอก็ไม่อาจลืมภาพนั้นได้เลย…
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD