บทที่ 4 ธิดาน้อยของฉัน ִֶָ. ..𓂃 ࣪ ִֶָ🪽་༘࿐

“ซาร่า…ซาร่า” เสียงแหลมสูงที่เต็มไปด้วยพลังและความคุ้นเคยดังขึ้นเรียกชื่อเธออย่างสนิทสนม ‘เรน่า’ ผู้จัดการส่วนตัวสาวประเภทสองระดับตำนาน ผู้คร่ำหวอดอยู่ในวงการนางแบบมานานหลายสิบปี มือทองที่ปั้นดาวค้างฟ้ามาแล้วนับไม่ถ้วน และเป็นเงาที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จทุกก้าวของซาร่า ขยับตัวเข้ามาใกล้เล็กน้อย สายตาคมกริบของเธอมองจับผิดทันที ที่เรน่าเรียกซาร่าไม่ใช่เพราะความเอ็นดูเพียงอย่างเดียว แต่เพราะซาร่ากำลังตกอยู่ในภวังค์เงียบนิ่งนานผิดปกติ ทั้งที่ห้องวีไอพีขนาดใหญ่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟสีขาวนวล พนักงานหลายคนกำลังพูดคุยกันอย่างคึกคัก เสียงหัวเราะ เสียงรองเท้าส้นสูง เสียงอุปกรณ์แต่งหน้าเคลื่อนไหวสลับกันไม่ขาดสาย บรรยากาศก่อนขึ้นรันเวย์ควรจะตื่นเต้นและเร่งรีบ แต่ซาร่ากลับนั่งนิ่ง ร่างกายสง่างามในเสื้อคลุมบางสีอ่อน ดวงตาคมสวยทอดมองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดโฟกัส ขณะที่พนักงานสาวประเภทสองกำลังก้มหน้าบรรจงแต่งหน้าให้เธออย่างตั้งใจ อีกด้านหนึ่ง หญิงสาวอีกคนกำลังจัดแต่งเส้นผมให้เรียบหรู ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความประณีต เพราะคนตรงหน้าคือไฮไลต์ของค่ำคืนนี้ “มีอะไร…พี่เรน่า” ซาร่าเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มอ่อนหวานและอ่อนโยน รอยยิ้มที่ถูกฝึกมาอย่างดีจนดูเป็นธรรมชาติ “เข้าฌานหรือไงจ๊ะ ฉันเรียกเธอตั้งสองรอบไม่หันมาเลยนะ” เรน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก แต่แววตากลับจับจ้องซาร่าอย่างรู้ทัน “คิดอะไรไปเรื่อยน่ะ” ซาร่าตอบเบาๆ น้ำเสียงนุ่มละมุนเหมือนกลบเกลื่อนอะไรบางอย่างที่ไม่อยากให้ใครรับรู้ “สวยปังมากเลยค่ะคุณซาร่า” ลูเซีย ช่างแต่งหน้าเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม มือยังคงเกลี่ยแป้งและไฮไลต์อย่างพิถีพิถัน “คืนนี้คุณซาร่าต้องเด่นมากแน่ๆ ในชุดฟินนาเล่” แมรี่ ช่างทำผมพูดเสริมด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ดวงตาเป็นประกายราวกับกำลังจินตนาการถึงภาพบนรันเวย์ “ธิดาน้อยของฉันต้องปังอยู่แล้ว” เรน่าพูดด้วยรอยยิ้ม ภายในแววตานั้นเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ความรัก และความเชื่อมั่นในตัวซาร่าอย่างไม่ต้องสงสัย ทันใดนั้น… เสียงเคาะประตูดังขึ้นเป็นจังหวะสั้นๆ ตัดบทสนทนาในห้องแต่งตัว “เข้ามาได้เลยจ๊ะ” เรน่าตอบกลับไปทันที น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นโหมดทำงานโดยอัตโนมัติ ประตูถูกเปิดออก พนักงานสาวในชุดสูทสีดำเรียบเนี้ยบก้าวเข้ามา สีหน้าเคร่งขรึมตามหน้าที่ “เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงก่อนขึ้นเวทีนะคะ “เธอรายงานอย่างเป็นทางการ “รับทราบ” เรน่าพยักหน้าตอบสั้นๆ เด็ดขาด “ซาร่าเปลี่ยนชุดเร็ว ถ้าใส่ไม่ได้เรียกฉันนะ “เรน่าหันไปสั่งการทันที น้ำเสียงหนักแน่นแต่แฝงความห่วงใย “โอเค” ซาร่าตอบรับ ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม ก้าวเดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า เสียงส้นรองเท้าเบาๆ กระทบพื้นอย่างมั่นคง ประตูถูกปิดลง ทิ้งไว้เพียงความเงียบชั่วครู่…และลมหายใจลึกๆ ของซาร่าที่ไม่มีใครได้ยิน