เพเรอคลิสพาพิมรักออกมายืนคุยกันตรงระเบียงที่ถูกตกแต่งเอาไว้อย่างสวยงาม
“น้องแพทมีอะไรจะพูดกับพี่หรือครับ”
พิมรักยิ้มเศร้าๆ มองเพเรอคลิสอย่างขอโทษ “แพททำผิดกับพี่เพนน์เอาไว้หลายอย่าง แพทต้องขอโทษด้วยนะคะ”
“เท่าที่พี่เห็นก็ไม่มีอะไรนี่ครับ”
ดวงตาของพิมรักมีน้ำตาเอ่อล้นขึ้นมา “เมื่อคืน... แพทพาพี่เพนน์เข้าโรงแรมค่ะ”
“น้องแพท?!”
“มันเป็นเรื่องจริงค่ะพี่เพนน์ เพราะแพทคิดโง่ๆ ว่าถ้าทำแบบนั้นแล้วพี่เพนน์จะหันมารักแพท แต่พี่เพนน์ไม่ต้องเป็นกังวลนะคะ เพราะมันยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น นายนั่น... เอ่อ มาริออสมาเสียก่อน...”
เพเรอคลิสแทบไม่เชื่อกับที่สองหูได้ยิน
“นี่มันเรื่องจริงหรือน้องแพท”
“จริงค่ะพี่เพนน์ แพทขอโทษนะคะ แพทเป็นผู้หญิงไม่ดี ไม่มีค่าพอที่จะให้พี่เพนน์หันกลับมามองอีกแล้วล่ะค่ะ”
หญิงสาวสะอื้นไห้จนตัวสั่นคลอนด้วยความเจ็บปวดทรมาน เพเรอคลิสเห็นแล้วก็โกรธพิมรักที่ตัวเองเอ็นดูเหมือ
