“เธอแอบชอบพี่วินซ์มานานแค่ไหนแล้ว?” ปิ่นมุกถามเพื่อนด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ จนอีกฝ่ายเดาอารมณ์ไม่ถูก
“เธอพูดอะไร!” เชอรีนเริ่มลนลานเดินถอยออกไป แต่กลับชนเข้ากับธรรศชวินที่เข้ามาได้ยินพอดี
“เธอบอกไม่ได้กลับเมืองไทยหลายปี แต่ฉันจำได้เมื่อปีก่อนเธอก็กลับ”
“ฉะ...ฉัน”
“เธอยุยงให้ฉันเลิกกับเขาตลอดทำเป็นไม่ชอบขี้หน้าเขา” ทุกครั้งที่เธอปรึกษาเรื่องของธรรศชวินเชอรีนจะทำเป็นว่าไม่ชอบหน้าเขาตลอด
“แล้วยังไง! ฉันชอบเขามาก่อนที่เธอจะเจอเขาอีกแต่รู้อะไรไหมเขาดันไปหมั้นกับพี่อลิส”
ทุกคนที่ได้ยินถึงกับอึ้งเชอรีนเขอกับธรรศชวินตอนที่เขามาบ้านของเธอ เขามักซื้อขนมมาฝากและเล่นกับเธอบ่อยครั้ง จากความชอบในวัยเด็กแปลเปลี่ยนเป็นความรัก ก่อนจะรู้ว่าปิ่นมุก
“เธอหมายความว่าอะไร” ธรรศชวินถามเชอรีนเพราะเขาจำอีกฝ่ายไม่ได้
“เชอรีนชอบพี่นะคะเชอรีนชอบพี่มาตลอด แล้วทำไมทำไมพี่ถึงไปคบกับมัน ทำไมต้องเป็นปิ่นมุก!”” เสียงข
