บทที่ 17
ตัดใจจากพระศุกร์
ต่อจากตอนที่แล้ว
ฝ่ามือบางยกแก้วน้ำเมาสีอำพันกระดกเข้าปากจนหมดในรวดเดียว แอรินอยู่ในชุดสบายสวมเสื้อยืดกับกางเกงขายาว กลุ่มผมสีน้ำตาลถูกรวบขึ้น เม็ดน้ำตาสีใสเอ่อคลอเบ้าทั้งสองข้าง กลายเป็นคนที่นั่งมองภาพนั้นอย่างเพื่อนตัวโตยกท่อนแขนขึ้นกอดอก พร้อมระบายลมหายใจออกมาเสียยืดยาว ทั้งวันตามตื๊อน้องเขาแท้ๆ ตอนนี้มาบอกว่าจะตัดใจ ตรรกะไหนของนังชะนีตัวเตี้ยคนนี้เนี่ย
“สรุปแล้วมันยังไง เล่ามาค่ะ” เสียงสองพูดขึ้นดังอีกระดับ เนื่องจากเพลงเปิดก้องไปทั่วร้าน ทำให้ทั้งสองคนพูดคุยกันไม่รู้เรื่อง เขตรีบตรงมาที่นี่ก็ตอนที่ได้รับสายจากเธอนั่นแหละ
เสียเวลาคนจะหลับจะนอน ง่วงก็ง่วงต้องปรือตาตื่นมานั่งฟังนังชะนีน้อยเล่าสารทุกข์สุกดิบของตัวเองอีก!
“มันเจ็บมากกะเทย กูก็ไม่ได้อยากให้มันแบบนี้ ฮึก กูชอบน้องพระศุกร์มากๆ แต่การตัดสินใจของเขาเหมือนกูไม่มีค่าในสายตาเลย คือยังไงจะมีกูอยู่ในช
