“ก็เพราะผมสนใจพี่ไงครับ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ยอมแพ้ผม ไอ้พระศุกร์มันเลยเดิมพันด้วยการแข่งครั้งนี้ ถ้าผมชนะมันจะยกพี่ให้ผม”
“อย่าคิดเองเออเองสิ พี่ไม่ใช่สิ่งของที่จะยกให้ใครง่ายๆ พี่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเพราะงั้นมันไม่มีผลหรอกนะ”
“ก็ไม่รู้สิครับ ในวันที่ผมชนะมันอาจจะเลิกยุ่งกับพี่เลยก็ได้”
“สิ้นเดือนนี้ แข่งที่ไหน” แอรินถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ถ้าผลออกมาเป็นอย่างนั้นเธอจะไม่ได้เจอพระศุกร์อีกหรือเปล่า แต่ใครจะยอมรับได้กันเพราะเธอชอบน้องเขาออกหน้าออกตาซะขนาดนั้น
“สนามของพ่อผมครับ สนามlpg”
“พี่จะไปดูด้วย แต่พี่ไม่ได้สนใจน้องหรอกนะขอบอกไว้ก่อน”
“เหรอครับ ผมจะรอพี่มานะครับ” คีตะเอ่ยพลางยกยิ้มมุมปาก วินาทีเดียวกับรถยนต์แล่นเข้ามาจอดเทียบตรงหน้าตึก แอรินจึงไม่รอช้าที่จะเดินไปเปิดประตูก้าวขึ้นรถทันที
เธอไม่ได้บอกลารุ่นน้องคนนั้น ในสมองเอาแต่คิดเรื่องที่คีตะบอก ไม่เข้าใจว่าทำไมพระศุกร์ถึงตอบตก
