“เดี๋ยววันนี้มะลิไปมหาลัยพร้อมพี่ไหม พี่มีธุระที่นั่นพอดี น่าน เดี๋ยวกูไปส่งมะลิเอง” เหนือเมฆที่วันนี้มีนัดกับสาวไซด์ไลน์ในคราบนักศึกษาแต่เช้า จึงอาสาไปส่งน้องสาวถึงมหาวิทยาลัย ทั้งๆ ที่ปกติ ถ้าผู้ปกครองของเธอจะเข้าไปทำงานที่โรงพยาบาลก็จะเป็นคนขับรถไปส่งเธอถึงมหาวิทยาลัยเองเพราะอย่างไรเสียก็คือทางผ่านไปที่โรงพยาบาลอยู่ดี มะลิกำลังจะอ้าปากขอบคุณพี่ชายที่ใจดีกับเธอเสมอ แต่ผู้ปกครองหนุ่มดันเอ่ยตัดหน้าเธอเสียก่อน “ไม่ต้อง ยังไงก็ทางผ่าน เดี๋ยวกูไปส่งเหมือนเดิมนั่นแหละ” “พ่อว่า พ่อจะให้มะลิขับรถไปเรียนเองดีไหม ใบขับขี่ก็มีแล้ว ขากลับมะลิจะได้ไม่ต้องนั่งรถเมล์กลับมาด้วย” “พี่ว่าก็ดีนะ วันไหนเลิกเรียนเย็น หรืออยากไปกินข้าวดูหนังกับเพื่อนต่อ จะได้ไม่ลำบาก” “นั่นสิ แม่ก็เห็นด้วย” “แต่ผมว่ามะลิยังเด็กไป เอาไว้ขึ้นปีสองหรือปีสาม ค่อยว่ากันอีกทีครับ ขึ้นรถเมล์กลับเองถ้าไม่มัวไปเถลไถลที่ไหนดึกๆ

