Book 2 ตอนที่ 7 ตกใจหรอ

“ขอบคุณมากค่ะหมอ” “วันนี้เลิกเรียนกี่โมง” ทั้งๆ ที่มีตารางเรียนของเธอและจำได้ขึ้นใจว่าวันไหนเรียนอะไรถึงกี่โมง แต่ถ้าทำทีเป็นรู้ก็จะดูเหมือนใส่ใจเด็กนี่มากไป เลยต้องแกล้งถามเสียหน่อย “เที่ยงค่ะ” “อืม งั้นเดี๋ยวฉันมารับ มานั่งรอฉันที่เดิมนี่แหละ” “ได้ค่ะ” เธอตอบรับไปอย่างว่าง่าย ซึ่งถ้าเป็นเมื่อตอนที่รู้จักเขาแรกๆ คงจะต้องถามเขาไปว่า หมอทำงานแค่ครึ่งวันหรอคะ หรือหมอไม่มีอยู่เวรบ้างหรอคะ เพราะเธอคิดว่าเขาเป็นแค่หมอธรรมดาๆ คนหนึ่งในโรงพยาบาลแห่งนี้ จนผ่านไปหลายสัปดาห์ เธอจึงได้รู้ความจริงที่ว่าครอบครัวของเขาคือเจ้าของโรงพยาบาลและเขาเป็นทั้งหมอและผู้บริหารสูงสุด ถึงว่าเขาถึงได้ร่ำรวยนัก แถมจะเข้าจะออกงานเวลาไหนก็ได้อีกต่างหาก เมื่อเด็กสาวในปกครองเดินเข้าตึกคณะไปแล้ว ผู้ปกครองหนุ่มรูปหล่อก็ลดกระจกลงนิดหน่อยแล้วเอนเบาะรถยนต์นอนหลับไปในทันที ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะกระจกรถยนต์คันหรูดังขึ้