“โย่ โบร้ว”
เสียงจากปลายสายที่อยู่ไกลคนละซีกโลกดังขึ้นทันทีที่วิกรกดรับ เป็นเหตุให้ต้องกรอกตามองบนด้วยความรำคาญและสวนกลับไปทันที
“แกเป็นหมาเหรอกันต์”
“โห่ ไม่อ่อนโยนกับน้องกับนุ่งเลยอ่ะ”
“แล้วนึกไงโทรมา เดือนนี้ยังไม่ได้โทรมาเหรอ”
“โห ดูเค้าประชดเถอะน้องกันเสียใจนะครับ คุณก็รู้ว่าผมยุ่งมากทั้งเรียนทั้งตามเอาใจคุณย่าท่าน เวลาไปเล่นกับเพื่อนแทบไม่มีจะเอาเวลาที่ไหนโทรหาคุณครับพี่ชาย”
“แต่โทรมาขอเงินนี่ไม่เห็นบ่นเลยนะ”
วิกรขัดออกมาด้วยความหมั่นไส้ คุยกันทีไรกว่าจะได้เข้าเรื่องก็ต้องฟังน้องชายเพ้อเจ้อก่อนทุกที
“นั่นมันเพื่อความอยู่รอดครับพี่ เอาน่าอย่าบ่นมากมีเงินเยอะก็ให้น้องช่วยใช้เถอะนะ”
“แล้วยังไง วันนี้อยากได้อะไรอีกตัวแสบ”
“ไม่ได้หวังเงินเลยครับ ผมแค่เป็นห่วงพี่ชายผมแต่ถ้าคุยเสร็จแล้วจะโอนมาก็ไม่ติดนะ”
“แถจนถลอกหมดแล้วเถอะ แล้วกชไปไหนไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ”
วิกรบ่นก่อนจะถามหาน้
