“นี่เหรอคะที่ที่พี่กรอยากจะมา”
นีรนาราถามพลางเบิกตามองไปรอบๆอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าคนแบบวิกรจะชอบอะไรแบบนี้ด้วย สามเดือนแล้วที่ลุยงานกันมาจนล้าแทบไม่ได้พักในที่สุดก็หาเวลาว่างได้สักที แต่เพราะไม่อยากออกต่างจังหวัดเลยตกลงกันว่าจะหาที่เที่ยวแค่ในกรุงเทพก็พอ
“ครับ แปลกเหรอ”
“ไม่แปลกค่ะ แต่เกินคาดมากกว่า”
“ทำไมครับ พี่ไม่เหมาะกับอะไรแบบนี้เหรอ”
“ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลยค่ะ ดูไม่เหมาะกว่าเดิมอีก”
นีรนาราส่ายหน้าให้คนพี่ที่ดูจะแพรวพราวใส่ทุกวันจนน่าหมั่นไส้ ใบหน้าหล่อเหลาที่แสร้งทำเป็นเศร้านั่นน่ารักน้อยซะเมื่อไหร่ ดูเอาจากสาวๆที่เริ่มมองมาแล้วพากันวี้ดว้ายเบาๆกับออร่าเจ้าตัวก็พอรู้ ว่าคุณเค้าเก็บความฮ็อตไม่อยู่อีกแล้ว
“ใจร้ายจัง ไม่เห็นต้องพูดตรงขนาดนั้นเลย”
“อยากดูปลาอะไรคะ”
นีรนาราตัดบทไม่ใช่รำคาญแต่เพราะทนความหมั่นเขี้ยวอีกคนไม่ไหวต่างหาก แถมการตกเป็นเป้าสายตานานๆแบบนี้เธอก็ไม่ชินเอาซ
