“พี่แค่อยากเอากับข้าวที่พี่ตั้งใจทำมาให้เท่านั้นครับ ไม่ได้ต้องการอะไรมากกว่านี้จริง ๆ” ยิ่งเขาพูดแบบนี้ฉันยิ่งหงุดหงิด
“ก็ดีค่ะ...งั้นจะรับน้ำใจนี่ไว้แล้วกัน ไม่มีธุระอะไรอีกแล้วใช่ไหม งั้นขอตัวค่ะ” ฉันหยิบข้าวกล่องขึ้นมาก่อนจะเดินหนีจากเขาขึ้นไปชั้น 5 ที่ทำงานทันที
พอถึงเวลาเที่ยง ฉันก็หยิบข้าวกล่องที่เขาให้มา นั่งร่วมกินกับพี่ ๆ เมื่อเปิดข้าวกล่อง ฉันถึงกับตกใจ
“โหข้าวกล่องน่าทานจัง แถมเขียนข้อความว่า ขอโทษ ด้วยจากใครกันเนี่ยน้องเบล” พวกพี่ ๆ ที่นั่งโต๊ะทานร่วมกับฉันเห็นข้อความที่ถูกเขียนจากซอสมะเขือเทศ คำว่า ‘ขอโทษ’ กันทุกคน ฉันโดนล้อหนักมาก จะบอกว่าเป็นคนอื่นก็ไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องแอ๊บว่าเป็น ‘แฟน’ ทำให้
‘ฉันจำเป็นต้องพูดแบบนี้จริง ๆ นะ ใจจริงไม่อยากจะพูดหรอก เชื่อฉันเถอะ!’
หลังจากเลิกงานพอคิดว่าจะได้กลับไปนอนเตียงนุ่ม ๆ ที่ห้องแล้ว ก็รู้สึกอารมณ์ดีอย่างบอกไม่ถูก ทว่า...เพียงเดิ
