เพราะน้องเกลวิ่งพรวดพราดออกมาจากบ้าน ดนุพลที่กลัวว่าจะตามเธอไม่ทันจึงตัดสินใจขับรถออกตามหาอีกฝ่าย
โชคดีที่เกวลินไปทรุดตัวร้องไห้อยู่แถวฟุตบาทที่ไม่ไกลจากหมู่บ้านเท่าไหร่ ชายหนุ่มจึงจัดการรวบตัวคนที่วิ่งเท้าเปล่าออกมาจากบ้านให้ขึ้นมานั่งบนรถของตัวเองก่อน
“เกล เจ็บขารึเปล่า? เมื่อกี้วิ่งออกมาไม่มีอะไรตำเท้าใช่ไหม?”
แน่นอนว่าเขาไม่ได้รับคำตอบ เพราะนอกจากก้มหน้าก้มตาร้องไห้แล้ว ดูเหมือนคนตรงหน้าเขาจะไม่สามารถสื่อสารอะไรออกมาได้ในตอนนี้
ดนุพลที่ไม่รู้จะทำยังไงต่อดี จึงเดินไปหยิบขวดน้ำหลังรถมาช่วยล้างเท้าให้คนที่แทบจะไม่เหลือสติอะไรในตอนนี้ ก่อนจะจับฝ่าเท้าเล็กมาวางบนตักของตัวเอง เพื่อดูให้แน่ใจว่าอีกทีมันไม่ได้มีแผลอะไร
“ดีนะที่ไม่ได้บาดเจ็บน่ะ” เขาพูดออกมาด้วยความโล่งใจ ก่อนเอากระดาษทิชชู่มาซับน้ำบนขาให้เธอจนแห้งสนิท และจัดให้เธอหมุนตัวกลับไปนั่งในรถดี ๆ
เมื่อกี้นี้ตอนที่ตอนเห็นว่าน้
