บนรถ…
วีนัสยังไม่ทันนั่งให้เข้าที่ดี เสียงเธอก็พุ่งออกมาก่อนเพราะความหงุดหงิดล้วน ๆ
“พี่เหนือไปบอกแบบนั้นได้ยังไง เดี๋ยวเขาก็เอาไปพูดต่อกันทั้งมอหรอก!”
ทิศเหนือไม่ตอบทันที เขาเอนหลังในเบาะคนขับ มือหนึ่งวางบนพวงมาลัย อีกข้างหมุนกุญแจติดเครื่องนิ่ง ๆ
ไฟหน้ารถสว่างขึ้นพอดีกับที่เขาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ
“มันไม่กล้าพูดหรอก”
“พี่รู้ได้ไงอ่ะ?”
วีนัสหันควับมามอง สีหน้าเต็มไปด้วยความงงปนหงุดหงิดและสงสัยจนคิ้วแทบผูกกันเป็นโบว์
ทิศเหนือเหลือบตามองเธอแวบหนึ่ง มุมปากกระตุกยิ้มยียวนแบบคนตั้งใจยั่ว
ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงโคตรสบายเหมือนเรื่องธรรมดา ๆ
“กูรู้จักมันดี”
วีนัสนิ่งไปครึ่งวินาที
“รู้จัก? …ยังไง?”
เหนือถอนหายใจเบา ๆ เหมือนขี้เกียจอธิบาย แต่สุดท้ายก็พูดออกมาง่าย ๆ เหมือนโยนระเบิดลงกลางอกเธอ
“กูเนี่ย ผัวเก่ามัน”
“ห๊ะ!?”
เสียงวีนัสดังกว่าที่คิดจนตัวเองยังตกใจ ร่างบางสะดุ้งนิด ๆ มื
