“เป็นของกู”

วิศวะลากวีนัสขึ้นมาถึงห้องของเขาแบบไม่ให้ตั้งตัว พอประตูถูกปิดลง ปัง!! เสียงดังสนั่นจนวีนัสสะดุ้ง เธอสะบัดมือออกจากเขาทันทีอย่างแรง ทั้งโมโหทั้งงงว่าเขาคิดจะทำอะไรอยู่กันแน่ “เป็นบ้าอะไรของนายวิศวะ ลากฉันขึ้นมาทำไม!” เธอถอยหลังหนึ่งก้าว ดวงตาวาววับกดอารมณ์ไว้แทบไม่อยู่ วิศวะหอบหายใจแรง ๆ เหมือนกำลังคุมตัวเองไม่ไหว สายตาแดงวาบด้วยความเดือด “แล้วเธออ่ะ เป็นบ้าอะไรวีนัส ไปคบกับไอพี่ทิศเหนืออะไรนั่นทำไม!” “แล้วทำไมฉันจะคบไม่ได้!” วีนัสเถียงเสียงสั่นนิด ๆ แต่ดวงตาแข็งมาก “ทีนายยังมีแฟนได้เลย ทำไมฉันต้องโสดรอนายด้วย” “แล้วใครเป็นคนพูดก่อนวะ ว่าจะกลับมาจีบกู!” เสียงต่ำหนัก ผสมแค้นผสมเจ็บ “ถ้าไม่ได้คิดจริงแล้วพูดทำไม…พูดทำไมวีนัส!” เธอกำมือแน่นจนข้อนิ้วขาว ลมหายใจสะดุดไปหนึ่งจังหวะ ก่อนตอบเสียงเบาแต่สั่นลึก “แล้วฉันจะไปจีบนายต่อทำไม…” เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา “ในเมื่อนายมีแฟนแล้วนี่” เสี