ทันทีที่ข้อมือเธอถูกปล่อยเป็นอิสระ วีนัสก็ยกมือขึ้นดันหน้าท้องแข็ง ๆ ของวิศวะเต็มแรง หายใจหอบถี่จนอกกระเพื่อม
“วิศวะ… หยุดดิ!”
วิศวะกัดฟันกรอด มือหนึ่งยังกดสะโพกเธอไว้แน่น อีกมือถกกระโปรงทรงเอขึ้นรวดเดียวจนกองเหนือเอว พร้อมรูดกางเกงในลูกไม้บาง ๆ ออกอย่างไม่รอช้า
“เลิกพูดสักที…” เขาเสียงแหบกระเส่าแทบขาด “ฉันจะเสียบเข้าไปอยู่แล้ว จะให้หยุดตอนนี้ได้ไงวะ”
วีนัสตัวสั่น มือเล็กตีอกเขาเบา ๆ แต่ไม่ใช่เพราะกลัว กลับเหมือนยั่วให้เขารีบมากกว่า
“ถ้า… ถ้านายเสียบเข้ามาเมื่อไหร่ ฉันจะไม่เป็นเพื่อนนายอีกเลยนะวิศวะ!”
เขาหัวเราะในลำคอเสียงต่ำ ดวงตาแดงก่ำด้วยความหิวกระหาย
“เอออ! ไม่เป็นก็ไม่ต้องเป็นดิวะ ฉันก็ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนเธอสักเท่าไรหรอก”
แล้วก็ดันสะโพกพุ่งเข้าเต็มแรงทันที
“อ๊าาาาาา!”
เสียงครางหวานปนเสียวของวีนัสดังลั่น เธอแอ่นตัวรับเขาเต็ม ๆ มือเล็กกำผ้าปูแน่นจนนิ้วขาว ใบหน้าแดงจัดแต่ตาเป็
