“เดินตามเงียบๆ..”

เช้าวันต่อมา… “เหี้ยเอ๊ยย… สายแล้ว!” วีนัสดีดตัวลุกจากเตียงแทบจะทันทีที่ลืมตา ความง่วงยังเกาะอยู่เต็มหัวเพราะเมื่อคืนเธอแทบไม่นอน กลับจากบ้านพ่อแล้วก็นั่งหางานต่อจนหลับคาโต๊ะไปตอนไหนไม่รู้ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามานั่งนึกอะไรแล้ว เธอพุ่งเข้าไปในห้องน้ำ อาบน้ำแบบให้พอเปียก ๆ แล้วออกมาแต่งตัวรวบผมขึ้นติดกิ๊บแบบลวก ๆ ถึงจะไม่ได้ตั้งใจ…แต่มันกลับออกมาดีจนน่าหงุดหงิด วีนัสคว้าเครื่องสำอางทั้งหมดลงกระเป๋า กึ่งวิ่งกึ่งเซมาพร้อมกับกระเป๋านักศึกษา แล้วรีบวิ่งลงบันไดไปชั้นล่างทันที แต่ทันทีที่มาถึงลานจอดรถ… เธอหยุดกึก ล้อรถหน้า…แบนแฟบ วีนัสหลับตาเงียบ ๆ 2 วินาที ก่อนสบถออกมาแทบจะกัดฟัน “แม่งงง… เสือกเป็นถูกวันด้วยนะ มึงนี่” ยังไม่ทันจะได้คิดอะไร เธอก็รีบหันหลังกลับแล้ววิ่งพุ่งไปหน้าอาคารหอพักทันที มือหนึ่งกดเรียกแท็กซี่อย่างรัว อีกมือจับสายกระเป๋าที่แทบหลุด ลมเช้าพัดแรงพอให้เธอรู้สึกหนาว แต่