“ทำไมยังไม่นอน”
เฟิ่งหวงพูดขึ้นเมื่อเดินกลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง แสงไฟหัวเตียงสลัวๆ ทำให้เห็นว่าหญิงสาวยังลืมตาอยู่ ไม่ได้หลับอย่างที่เขาคิด
“คุณจะไปไหนเหรอคะ” เธอถามเสียงเบาดวงตากลมใสจับจ้องแผ่นหลังกว้างที่กำลังจะหันออกไป เหตุการณ์ที่ผ่านมาทำให้เธอนอนไม่หลับ
“ฉันจะกลับห้อง ฝันดีนะ” เขาตอบเรียบๆ ก่อนจะเสริมสั้นๆ
ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวพ้นประตูมือเล็กๆ ก็เอื้อมมาคว้าข้อมือเขาไว้ เฟิ่งหวงชะงักหันกลับมามองคนบนเตียงที่ตอนนี้ใบหน้าแดงเรื่อ
“นอนที่นี่ก็ได้ค่ะ” เธอพูดเสียงแผ่วหลบสายตาอย่างเขินอาย
“เธอชวนผู้ชายนอนในห้องเหรอ” คิ้วเข้มของเขาขมวดเล็กน้อยน้ำเสียงเหมือนจะถาม แต่แฝงรอยยิ้มบางๆ
“งั้น กลับไปเลยค่ะ!” เธอรีบชักมือกลับ แล้วหันหลังให้ทันที แกล้งดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดถึงคางหัวใจเต้นแรงจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน
ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เตียงจะยวบลงเบาๆ กลิ่นกายคุ้นเคยเข้ามาใกล้ วงแ
