เฟิ่งหวงกอดพรพระจันทร์แน่น แขนแข็งแรงโอบรอบเอวเธอไว้ราวกับกลัวว่าพอปล่อยแล้วเธอจะหายไปไหน
“ฉันไม่อยากห่างเมียเลย” เสียงทุ้มเอ่ยงอแงเหมือนเด็กตัวโต
“คุณไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ” หญิงสาวถอนหายใจเบาๆ แต่ก็ไม่ได้ผลักเขาออก กลับยกมือขึ้นลูบหลังเขาอย่างยอมแพ้
“ช่วงนี้งานเยอะมากเลย ฉันอยากเห็นหน้าเธอทุกเวลา” เขาขยับเข้ามาใกล้อีกนิดเกยคางไว้บนบ่าขาว กลิ่นหอมอ่อนๆ ทำให้ใจเขาอ่อนยวบ
“กลับมาก็เจอกันอยู่แล้วค่ะ” เธอพูดเสียงนุ่มพยายามใช้เหตุผล
“เฮ้ย มันเหมือนกันที่ไหน ถ้าที่กาสิโนผู้ชายไม่เยอะ ฉันจะพาเธอไปทำงานด้วยทุกวัน” เขาขมวดคิ้วทันที
“อย่างอแงสิคะ ไปทำงานได้แล้วเดี๋ยวสาย” เธอหลุดยิ้มทั้งเขินอายทั้งเอ็นดู วันแรกที่รู้จักเขาไม่ใช่ผู้ชายขี้อ้อนแบบนี้
“งั้นคืนนี้ ฉันขอ เxด อีกนะ” เสียงเขาแผ่วลงซบหน้าเข้ากับซอกคอเธอ สูดหายใจลึกเหมือนเก็บพลังใจ
คำพูดตรงไปตรงมาทำเอาพรพระจันทร์หน้าแดงจัด หัวใจเต้นแรง เธ
