หลังจากวันนั้นวันที่เธอเกือบเป็นลมตรงล็อบบี้ ความสัมพันธ์ของลลินากับนีนนาราก็เปลี่ยนไปอย่างช้า ๆ แต่ชัดเจน
นีนนาราเหมือนพลังงานอ่อนโยนที่คอยโคจรอยู่รอบ ๆ เธอโดยไม่ล้ำเส้นความเป็นส่วนตัว และลลินาก็พบว่าตัวเอง “อนุญาต” ให้ใครสักคนเข้ามาใกล้กว่าที่เคยเป็นเสียที
เย็นวันถัดมา มีเสียงกดกริ่งสั้น ๆ หน้าห้อง ลลินาเปิดประตูแล้วพบเพื่อนบ้านสาวยืนถือถุงกระดาษใบหนึ่ง ยิ้มอบอุ่นเหมือนเดิม
“คุณลิล… หนิงเอาของมาให้ค่ะ วันนี้ผ่านร้านขนมคนท้องพอดี เขาบอกว่าอันนี้อ่อนโยนกับกระเพาะดีค่ะ กินได้ช่วงแพ้ท้องด้วย”
เป็นขนมปังโฮลวีตสอดไส้ชีสและไข่ต้ม ทานง่าย ไม่เลี่ยน ลลินายิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ฝืนเหมือนช่วงที่ผ่านมา
“ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ คุณหนิง แหม… ลิลเกรงใจจังเลย”
“อย่าเกรงใจเลยค่ะ เพื่อนบ้านกัน หนิงก็อยู่กับลูกแค่สองคน ถ้าไม่ได้เพื่อนข้างห้องช่วยบางทีก็คงเอาไม่รอดเหมือนกัน”
คำว่า เพื่อนข้างห้อง ทำให้หัวใ
