วันศุกร์มาถึงเร็วกว่าที่ลลินาคิด เป็นวันทำงานวันสุดท้ายของเธอ
“พี่ลิล เย็นนี้เลี้ยงส่งนะคะ ห้ามปฏิเสธค่ะ” เสียงของหนึ่งในผู้ช่วยดังขึ้นพร้อมกับยิ้ม
ตอนห้าโมงตรง ทุกคนในทีมไปร้านอาหารที่จองไว้ โดยมีพอภัทรรับหน้าที่เจ้ามือตั้งแต่แรก เขานั่งหัวโต๊ะและดื่มกินพูดคุยกับพนักงานอย่างเป็นกันเอง โดยที่เขามีของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มอบให้ลลินาเป็นที่ระลึก
“ขอบคุณนะคะ ขอบคุณบอสกับทุกๆ คนเลยค่ะ”
“ถือว่าเป็นการขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมานะครับคุณลิล” พอภัทรกล่าวหลังจากที่ส่งกล่องของขวัญเล็กๆ ให้ เธอคิดว่าน่าจะเป็นของจำพวกนาฬิกาหรือปากกา
“ต่อจากนี้ไม่ว่าจะเป็นยังไง ก็ขอให้คุณลิลมีความสุข แล้วถ้าอยากกลับมาที่นี่เมื่อไหร่ เรายินดีต้อนรับเสมอ” คำพูดในวันสุดท้ายของเจ้านายที่กำลังจะกลายเป็นอดีตทำให้ลลินาน้ำตาซึม
“ขอบคุณมากๆ ค่ะ”
จากนั้นเสียงหัวเราะและพูดคุยดังขึ้นเรื่อย ๆ มีเพียงลลินาที่หัวเราะเบากว่
