ในที่สุดยัยผิงผิงคนนี้ก็ได้กลับมาสู่ถิ่นที่คุ้นเคย
กลิ่นปลาร้าหอมฟุ้งที่ลอยโชยมาจากครกของป้าติ๋มมันคือกลิ่นสวรรค์ชัดๆ
.. ลาก่อนนะกลิ่นน้ำหอมฝรั่งเศสราคาแพง ลาก่อนนะมารยาทหงส์ปีกหัก ตอนนี้ขอเวลาให้ พริกสิบเม็ดเข้าไปชะล้างความอัดอั้นจากไม้เรียวของครูระเบียบก่อนเถอะจ้า ..
คินจอดรถสปอร์ตคันละสิบล้านไว้ข้างร้านป้าติ๋มอย่างไม่ถือตัว เขาเดินลงมาเปิดประตูให้ผิงผิงที่กระโดดลงจากรถหยองๆ ยังกับลูกกระต่ายที่เพิ่งโดนปล่อยออกจากกรง
"ป้าติ๋มขา! เหมือนเดิม.. แต่ขอพริกเพิ่มอีกสามเม็ดนะคะ ผิงต้องการความเผ็ดร้อนมาดับความแค้นใจค่ะ"
ผิงผิงตะโกนสั่งพลางทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้พลาสติกสีน้ำเงินอย่างคุ้นเคย
"เออๆ ยัยผิง มาถึงก็โวยวายเลยนะแก แล้วนั่น... พ่อหนุ่มหน้าหล่อคนเดิมมาด้วยเหรอ? แหม... วาสนาแกจริงๆ นะที่มีแฟนหล่อยังกับพระเอกลิเก"
ป้าติ๋มแซวพลางตำส้มตำเสียงดังโป๊กๆ
.. โถ่ป้าขา.. หล่อกว่าพระเอกลิเกเยอ
