หล่อ บู๊เก่ง ทำงานดี รวย

“เด็กคนนี้น่ารักดีนะธง” ทิพย์ธารานั่งลงข้างน้องชาย สายตามองไปยังสร้อยสนที่กำลังคุยกับสามสาวอย่างเมามัน “ครับ พูดเก่งไปนิดแต่ก็รู้กาลเทศะดี ทำงานใช้ได้” สีหน้าเขาผ่อนคลายเมื่อพูดถึงเลขา ทิพย์ธารามองน้องชายอย่างพิจารณา “แปลก ปกติเราเป็นคนขี้รำคาญ ไม่ชอบคนพูดมากนี่” เธอตั้งข้อสังเกต “ก็ไม่ถึงขนาดนั้นพี่ คนทำงานด้วยกันผมจะไปอะไรกับเขานักหนา แค่ทำงานได้ตามแผนก็โอเคแล้ว” ธงธรณ์รีบพูดทำให้พี่สาวหัวเราะเบาๆ “แล้วไปอยู่โน่นตั้งนาน ตอนเรียนไม่มีแฟนบ้างเหรอธง” ชายหนุ่มส่ายหน้า เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องความรักเลยเพราะใจคิดเสมอว่าตัวเองไม่มีดีพอที่จะไปดูแลใครได้ “ยังครับ” ทิพย์ธาราไม่พูดอะไรเรื่องนี้อีก แต่เธอคิดว่าตนเองเข้าใจธงธรณ์ดี น้องชายแบกความรับผิดชอบที่มีต่อครอบครัวมาตั้งแต่วัยรุ่นจนเขาไม่คิดที่จะหาความสุขให้ตัวเอง “ก็อย่าหักโหมมากนะธง วันหยุดไปเที่ยวบ้างอะไรบ้าง ถ้าไม่รู้จะไปไหนก็ไปกับเด็กๆ ได้” “จริงเหรอขนม พี่ธงมียายคุณหญิงมาชอบจริงเหรอ” ทักษิณาถามสร้อยสน หลังจากที่ได้ยินเลขาของพี่ชายเล่าเรื่องลูกค้าวีไอพีวันก่อน สร้อยสนและน้องสาวทั้งสามของธงธรณ์เข้ากันได้ดี โดยเฉพาะกับทักษิณาที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันด้วย ทั้งสองจึงคุยถูกคอกันเป็นพิเศษ “คงไม่ถึงขนาดนั้นค่ะคุณแต้ว คุณหญิงแกคงแพ้ออร่าบอสมากกว่า” สร้อยสนพูดปนหัวเราะ “แต่ก็ไว้ใจไม่ได้หรอก รู้ไหมว่าคุณหญิงคนนี้มีข่าวซุบซิบว่าแกชอบเลี้ยงเด็กหนุ่มๆ ชอบไปบาร์โฮสด้วย” ทักษิณาท้วงความที่เธอเป็นนักข่าวทำให้รู้เรื่องพวกนี้ดี “ไว้ใจไม่ได้ แล้วเราจะต้องทำไงเหรอคะ” สร้อยสนคิดตาม “ก็ต้องประกบพี่ธงตลอด อย่าให้ได้อยู่กับคุณหญิงสองต่อสอง” “ต้องแบบนั้นเลยเหรอคะคุณแต้ว” สร้อยสนทำสีหน้าไม่แน่ใจนัก เท่าที่ดูธงธรณ์แม้จะใจดีแต่เขาก็โลกส่วนตัวสูง เกิดเขาไม่ชอบใจแล้วไล่เธอออกล่ะ “แบบนั้นแหล่ะดีแล้ว” ทักษิณายิ้ม ค่ำวันนั้นสร้อยสนขอตัวกลับโดยมีเจ้านายเดินมาส่งที่รถ “วันนี้คุณไม่ได้ดื่มแน่นะหนม อย่าลืมว่าคุณอยู่ในช่วงประกันตัว” เขาถามเพื่อความแน่ใจ งานเลี้ยงเล็กๆ วันนี้มีการเปิดแชมเปญตามที่เจ้าของงานร้องขอ นอกจากนั้นยังมีเครื่องดื่มดีกรีเบาๆ จำพวกพันช์และค็อกเทลด้วย “ไม่ได้ดื่มสักหยดเลยค่ะ ไม่เชื่อดมก็ได้นะคะบอส” สร้อยสนพูดพลางชะโงกหน้าไปใกล้ๆ เจ้านาย ทำเอาธงธรณ์ถอยโดยอัตโนมัติ “เล่นอะไรกันคุณ ผมว่าคุณเมาแล้วล่ะ” เขานิ่วหน้าและรีบพูดต่อ “พรุ่งนี้คุณแต่งตัวมาให้รัดกุมหน่อย เราจะไปทำงานข้างนอกกัน” “ไปไหนคะบอส” สร้อยสนงง เธอไม่เห็นรู้เลยว่าพรุ่งนี้เจ้านายหนุ่มมีงานที่ต้องออกไปนอกสำนักงาน “ตลาดน้ำดำเนินสะดวก” วันต่อมาหญิงสาวไปถึงที่ทำงานด้วยชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ขายาว มีแจ็คเก็ตสวมทับอีกหนึ่งตัวให้ดูคล่องตัวมากขึ้น ธงธรณ์มองการแต่งกายของเธออย่างพอใจ เขาเองก็สวมเสื้อยืดโปโลคู่กับกางเกงยีนส์มาเหมือนกัน เขาไม่ได้ใช้รถโรงแรมแต่ตั้งใจจะขับรถไปเอง “วันนี้บอสจะไปดำเนินทำไมคะ ต้องเตรียมอะไรไปด้วยไหม” เธอถามทันทีที่เขาเข้ามาถึงห้องทำงาน “ไม่ต้องเตรียมอะไรไป วันนี้เราจะไปหาข้อมูลกันคุณเอากระเป๋าไปด้วยเลยนะ วันนี้เราจะไม่กลับเข้ามาแล้ว” ธงธรณ์ตรวจดูเอกสารที่เขาต้องเซ็นแล้วลงนามอย่างรวดเร็วก่อนจะส่งแฟ้มให้เลขา “เอาไปให้ผู้ช่วยของคุณจัดการแล้วเตรียมตัวไปกันได้แล้ว ทากันแดดมารึเปล่าวันนี้เราคงต้องเจอแดดเยอะหน่อยนะ” “เรียบร้อยค่ะบอส งั้นไปกันเลยนะคะ” สร้อยสนหยิบกระเป๋าสะพายวันนี้เธอเลือกหยิบใบใหญ่มาใช้ มันใส่ได้ตั้งแต่อุปกรณ์ทำงาน สมุดโน้ต เครื่องอัดเสียง ไอแพดและของใช้อื่นๆ จิปาถะ ทั้งสองก้าวออกจากลิฟท์ ธงธรณ์ชะงักเมื่อมีชายหญิงคู่หนึ่งก้าวสวนเข้าไปในลิฟท์ เขาเห็นความผิดปกติของคนทั้งคู่จึงใช้มือจับประตูไว้ไม่ให้ปิด “ขอโทษครับ ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงไม่สบายหรือเปล่า” ชายหนุ่มปล่อยผ่านไม่ได้เพราะเขาเห็นอยู่ว่าผู้หญิงที่ถูกประคองเข้าลิฟท์ไปคอพับคออ่อน ท่าทางไม่มีสติ “ภรรยาผมเธอเมาน่ะ เลยจะพาขึ้นไปนอน” ชายคนนั้นกล่าวเสียงห้วนแต่ฝ่ายหญิงส่ายหน้าไปมาแต่เธอไม่มีเสียงจะตอบ “ทางโรงแรมมีหมอประจำ ผมว่าให้หมอมาดูอาการคุณผู้หญิงหน่อยดีไหมครับ” ธงธรณ์ไม่ละความพยายาม “ไม่ต้องเสือก กูเป็นลูกค้านะไม่ได้มาขอใช้ห้องฟรี” ชายคนนั้นตะคอกและกดปุ่มปิดประตูทันที สร้อยสนหน้าตื่นเมื่อเจอสถานการณ์ไม่คาดคิด แต่สติเธอยังดีและเท้าไวเท่าความคิด หญิงสาววิ่งไปที่ฝ่ายต้อนรับขอดูกล้องวงจรปิด ส่วนธงธรณ์เรียกพนักงานส่วนหน้ามาขอข้อมูลการเข้าพัก “ประคองกันโสลเสลตั้งแต่เข้ามาเลยครับคุณธง เอาไงดีครับ” หัวหน้าฝ่ายเทคนิคย้อนกล้องดูแล้วรายงาน “ขอพนักงานรักษาความปลอดภัยขึ้นไปข้างบนกับผมสักสามสี่คน ส่วนหนมคุณโทรแจ้งตำรวจ” ธงธรณ์สั่งการเขารับคีย์การ์ดสำรองมาจากพนักงานและตามขึ้นไปห้องพักที่ชายคนเมื่อครู่เปิดทันที สร้อยสนโทรแจ้งความเธออยู่รอตำรวจและขึ้นไปบนห้องเกิดเหตุ เมื่อเข้าไปในห้องเห็นว่าลูกค้าชายถูกมัดมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยืนคุมเชิงอยู่ ภายในห้องมีหญิงสาวที่ถูกพามาอยู่ในสภาพเสื้อผ้าหลุดรุ่ย และคุณหมอประจำโรงแรมกำลังดูแลอาการเบื้องต้น “ธงเคลียร์ห้องก่อน ตอนนี้กำลังจะมีนักข่าวแห่มา นี่คุณคีตยาลูกสาวท่านทูต” อิงควัตโผล่เข้ามาอย่างรีบร้อน ชายหนุ่มสั่งให้หมอและแม่บ้านช่วยพาคีตยาย้ายไปห้องโซนอื่น ส่วนผู้ก่อเหตุคือเซเลปดังที่มีข่าวซุบซิบว่ากำลังจะถังแตก ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจคุมตัวไปและทางโรงแรมขอความร่วมมือกับตำรวจไม่ให้เป็นข่าว สร้อยสนมองการจัดการที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากที่อิงควัตปรากฎตัว ภายในพริบตาเดียวห้องนั้นเรียบร้อยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ “บอสคะ แล้วเราจะยังไงดียังจะไปดำเนินสะดวกไหมคะ” สร้อยสนเข้ามาหยิบกระเป๋าที่เธอวางไว้ที่มุมหนึ่งของห้องช่วงวุ่นวาย ส่วนธงธรณ์สำรวจว่าห้องเรียบร้อยดีแล้วจึงหันมาพยักหน้า “ไปสิ แต่ต้องรอดูก่อนดีกว่าต้องไปให้การกับเจ้าหน้าที่ไหม ไปดูผู้เสียหายกันเถอะก่อนที่พวกนักข่าวจะแห่มา” “เดี๋ยวค่ะบอส” หญิงสาวเรียก “บอสโดนชกเหรอคะ ปากแตกด้วยนิดนึงไปทำแผลก่อนเถอะค่ะ” สร้อยสนประคบเย็นให้เจ้านายเพราะเขาปฏิเสธที่จะไปห้องพยาบาล เธอใช้น้ำแข็งก้อนเล็กห่อผ้าสะอาดประคบที่รอยแผลหลังจากที่ทำความสะอาดแผลแล้ว “บอสแน่ใจนะคะว่าฟันบอสปกติ ไม่มีหักหรือโยกเยกนะ” “อืม” ธงธรณ์ตอบสั้นๆ เพราะยังขยับปากไม่ได้ “หรือว่าจะไปโรงพยาบาลดีคะ” สร้อยสนยังไม่แน่ใจว่าเขาบาดเจ็บที่อื่นด้วยหรือเปล่า ไปตรวจละเอียดน่าจะดี “ไม่ต้องหรอก” เขาหันหน้าหนี “แต่ว่า...” “ผมว่าประคบพอแล้วล่ะหนม สงสัยวันนี้คงยังไม่ได้ไปไหนกัน ต้องรอไปให้ปากคำกับตำรวจด้วย” ชายหนุ่มเปลี่ยนเรื่อง สร้อยสนจึงเก็บอุปกรณ์ทำแผลหญิงสาวเข้าไปซักผ้าผืนเล็กที่ใช้ประคบเย็นเมื่อครู่ในห้องน้ำและผึ่งมันไว้ก่อนจะออกมาถามเจ้านาย “งั้นทานอะไรก่อนไหมคะ จะได้ทานยา” หญิงสาวลงมาที่ห้องอาหารด้านล่างเพื่อสั่งอาหาร วันนี้เธออยากมาดูขนมด้วยจึงลงมาเอง และได้ยินเรื่องที่พนักงานเล่ากันอย่างออกรสออกชาติ “หูย ถ้าไม่เห็นกับตานะไม่อยากเชื่อว่าคุณธงจะเก่งขนาดนี้ โดนไอ้หมอนั่นต่อยทีเดียวแกหันกลับมาซัดไอ้นั่นหมอบคาห้องเลย” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชุดที่ขึ้นไปพร้อมธงธรณ์และอยู่ในเหตุการณ์เล่าให้บรรดาพนักงานด้วยกันฟัง ท่ามกลางเสียงอื้ออึ้งของบรรดาพนักงานสาวๆ “หล่อ บู๊เก่ง ทำงานดี รวย อะไรจะครบสูตรขนาดนี้อยากได้เป็นแฟนจัง” ลูกน้ำพนักงานต้อนรับพูดด้วยอาการเพ้อๆ จนมีคนสะกิดให้ว่าสร้อยสนลงมาฟังด้วย ทั้งวงแตกกระจายเหมือนผึ้งแตกรัง “อุ๊ยคุณเลขา อย่าไปบอกคุณธงนะคะว่าพวกเรานินทา เราแค่ชื่นชมค่ะ ไม่ได้พูดอะไรไม่ดีเลย” ลูกน้ำรีบบอกแต่สร้อยสนกลับตอบว่า “เปล่าค่ะ หนมแค่อยากมาฟังด้วยว่าตอนบอสขึ้นไปเคาะห้องแล้วมีอะไรเกิดขึ้นบ้างคะ อยากรู้จังถามบอสก็ไม่ตอบค่ะ”