หลังจากผ่านเวลาที่เหมือนเกือบจะยาวนานเป็นปี ประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออกพร้อมกับร่างของคุณหมอหน้าตาใจดีในชุดเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดที่เดินออกมาด้วย ในมือถือแผ่นชาร์จสำหรับตรวจคนไข้ไว้
“คุณหมอคะ! เป็นยังไงบ้างคะ” เดวาลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้แล้วพุ่งเข้าไปหาหมอเจ้าของไข้เป็นคนแรกทันที ตามด้วยพวกน้อง ๆ อีกสามคนที่ลุกตามมาด้วย
“คุณเป็นญาติของคนไข้ใช่ไหมครับ”
“ฉันเป็นภรรยาของเขาค่ะ สามีของฉันเป็นยังไงบ้างคะ” น้ำเสียงร้อนรนยังคงถูกส่งไปถามคนในชุดกาวน์สีขาวสะอาดตรงหน้า
“หมอให้ยาเซรุ่มแก้พิษงูเห่าผ่านทางหลอดเลือดดำแล้ว แต่เพราะระบบประสาทได้รับความเสียหายอันเกิดจากพิษของงูเห่าเล็กน้อย ทางเราเลยให้ยาแอนติโคลินแอสเตอเรสร่วมด้วย ตรงนี้จะช่วยเข้าไปยับยั้งของพิษงูได้ดี โชคดีนะครับที่คนไข้มาถึงทันเวลาถ้าเกิดช้ากว่านี้ไปอีกสักครึ่งชั่วโมงก็อันตรายครับ”
“แต่ก็ถือว่าพ้นขีดอันตรายแล้วใช่ไหมคะ” เวลาเองก็เอ่ยถามค
