#บ้าน
“นึกว่าจะอยู่เฝ้ามันต่ออีกวัน” พอเดินเข้ามาในบ้านเฮียคานส์ก็พูดขึ้นมาเหมือนกำลังเหน็บแนมฉัน
“หนูบอกเฮียไปแล้วนี่คะว่าจะเฝ้าแค่วันเดียว”
“อื้มๆ” เฮียพยักหน้าตอบ
“ป้ารสริสรู้แล้วว่าหนูท้อง หนูจะทำยังไงดีเฮีย ทางนั้นบอกว่าจะจัดงานแต่งให้แต่หนูปฏิเสธไปแล้ว เขาต้องมาคุยกับเฮียแน่ๆ เลย
“แล้วเธออยากให้ทางนั้นมารับผิดชอบหรือเปล่า ?”
“เฮีย! ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะคะ หนูไม่อยากให้เขามารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น”
เฮียถอนหายใจแล้วเดินมาหาฉัน สายตาคู่นั้นของเฮียกำลังจ้องมองหน้าฉันอย่างจริงจัง “รู้ไหมว่าเธอกำลังใจอ่อนให้ไอ้เลย์”
“…หนูไม่ได้ใจอ่อนให้เขา”
“การที่เธอยอมไปเฝ้ามันแบบนั้น ก็แสดงให้เห็นว่าเธอไม่ได้เกลียดมันจริงๆ”
“หนู….”
“การกระทำของเธอมันสวนทางกับคำพูด”
“เฮียเป็นพี่ชายของเธอ เฮียอยู่กับเธอมาตั้งแต่เด็กๆ ทำไมจะดูไม่ออกว่าเธอกำลังสับสน”
“…….” คำพูดของเฮียทำให้ฉันนิ่ง เพราะในตอ
