#ตกดึก
ฉันกำลังจะนอน แต่ยังไม่ทันที่จะได้หลับตาเสียงโทรศัพท์มันก็ดังขึ้น เมื่อมองดูที่หน้าจอก็เห็นเบอร์ของพี่เลย์โชว์ขึ้นมา แน่นอนว่าฉันไม่ลังเลที่จะกดรับสาย ในเมื่อให้โอกาสเขาแล้วก็ไม่ควรจะปิดกั้น ใช่ไหมล่ะ
( ไม่หลับไม่นอนหรือไง ) นี่คือคำพูดแรกที่ฉันถามหลังจากรับสาย
( รอคุยกับเธอ )
( ไม่ดูเหรอคะว่าตอนนี้มันกี่ทุ่มแล้ว )
( ก็อยากคุยกับเธอก่อนนอน อึก ~)
เสียงของพี่เลย์ขาดหายไป ตามมาด้วยเสียงกุกกักและเสียงอ้วกออกมา ฉันถือสายรอประมาณห้านาทีได้พี่เลย์ถึงอ้วกเสร็จ
( พอไม่เจอหน้าเธอฉันก็อ้วกแทบทั้งวันเลย ) พี่เลย์บอกด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา
( เกี่ยวเหรอคะ วันนั้นอยู่กับฉันคุณก็อ้วก )
( แต่พอไม่เจอหน้าเธอมันอ้วกบ่อยขึ้น )
( แล้วยังไง )
( ออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่ฉันคงต้องไปนอนที่บ้านเธอ เผื่อจะดีขึ้น )
( ข้ออ้างสิไม่ว่า ) ฉันพูดสวนกลับไปทันควัน คิดว่าไม่รู้แผนการร้ายๆ ของเขาหร
